Aslı Arslan kitaplarına başlarken her zaman büyük bir heyecan hissediyorum ama emare diğer kitaplarından daha farklı bir kitaptı bana göre. Yazarın akıcı ve betimleyici dilini, karakterlerin psikolojik tahlillerini okumayı gerçekten çok sevdim. Kitapta en sevdiğim alıntılardan biri de şu ' bir sarmaşık gibi sarıyordu ruhumu bu gizem; nefes alamıyordum ama kopup gitmek de istemiyordum'
Bazı olumsuz yanları da vardı elbette. Çatışmalı ve yıpratıcı ilişki dinamikleri bu kitapta fazla mevcuttu. Karakterlerin birbirine karşı sergilediği bazı fevri, baskıcı tavırlar ve yer yer kendisini tekrarlayan kaçma-kovalama döngüleri okuma sürecinde beni biraz yıprattı. Ve bu bana' bir insanın ruhu, bir başka insanın tırnaklarının arasında ezilebilirmiş' bunu öğretti .
Türün alışılagelmiş güçlü gizemli erkek ve geçmişi sırlarla dolu kadın klişelerine biraz fazla yaslanılması da hikayeyi bazen tahmin edilebilir kılıyordu.
Bu eleştirim kitabı beğenmediğim anlamına gelmez. Aksine kitabı bayılarak okudum ve herkese tavsiye ediyorum. Minel ve Korelin arasındaki inişli çıkışlı ilişkiye çok takılmıyorsanız, sırlarla dolu ve sürükleyici bir macera için şans verilmesi gereken bir kitap