Mustafa
@martin1903
Yenildim bir yerlerde ve bıraktım zamanı dinlemeyi, üst üste yığılmış birbirinin kopyası günlerin içinden yıkılışıma tarih düşmeyi. Ne gün nerdeydim, ne gün ne yapıyordum? Terk ettiği her yeri öldürürmüş ya insan, döndüm mü cinayet mahalime her katil gibi. Ezdim mi ayaklarım altında öldürdüğüm caddeleri?
Acı, acıma yoluyla bulaşıcı hale gelir, diyor Nietzsche. Peki birinin acısını sahiplenme isteği?O da bir acıma mıdır? Aşk acıma gerektirir mi?
Ne ben sezarım,
ne de sen brütüssün.
Ne ben sana kızarım
ne de zatın zahmet edip bana küssün.
Artık seninle biz,
düşman bile değiliz.