Blue John Mağarası Dehşeti
" Sanki bir el buz gibi parmaklarıyla kalbimi sıkıştırıyordu. Kopkoyu karanlık korkunçtu. Bu kesif karanlıkta, insan ancak elini yüzüne götürerek kendi somut varlığını anlayabiliyordu. "
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Lady Sannox Vakası
“Yaşmağı mazur görün,” dedi Türk. “Doğu’da kadınların yüzünü göstermesi günahtır.” Cerrah yaşmakla ilgilenmiyordu bile. Burada yatan kişi onun için bir kadın değil, bir vakaydı.
Dorian Gray'in Portresi'ni çok ama çok uzun bir süredir okumak istiyorum, çok uzun zamandır da kitaplığımda okunmayı bekliyor. Fakat okunmayı bekleyen diğer müthiş kitaplardan bir türlü sıra gelmedi. Oscar Wilde ile tanışmayı Dorian Gray'in Portresi'ne saklıyordum. Can yayınlarının Trendeki Yabancı uygulamasında Mürver Ağacı Toplu Öyküler kitabını görünce bu tanışmayı daha fazla ertelemek istemedim ve kitaba hemen başladım. Öykü okumayı zaten çok seviyorum, bu kitaptaki öykülerin her biri de şahane öyküler. Özellikle çoğunda masalsı bir anlatım var. Bu çok hoşuma gitti. Öykülerin her birini ayrı ayrı çok sevdim fakat bir öykü vardı ki tek kelime ile bayıldım. O öykü, Mr. W.H.'in Portresi. Shakespeare'in sonelerinde gezinip orada sözünü ettiği kişinin gerçekten var olup olmadığını araştıran ve hatta bunun uğrunda canına kıyan bir adam, ona inanmayan arkadaşı ve edebiyat uğruna hayatından olan adamın ölümünün bir hiç uğruna olmadığını kanıtlamaya çalışan başka bir adam. Gerçekten kelimenin tam anlamıyla kusursuz bir öyküydü. Oscar Wilde ve öykü severler için mutlaka önerdiğim bir kitap.
Genç Kral
Genç Kral, “Senin efendin kim?” diye sordu.Dokumacı buruk bir edayla, “Efendimiz benim gibi bir adamdır!” diye haykırdı. “Ama aramızda bir fark var, o da onun güzel esvaplar giyerken benim paçavralar içinde olmam ve ben açlıktan bitap düşmüşken onun fazla yemekten azıcık olsun rahatsızlık duymaması.”Genç Kral, “Burası hür bir ülke ve sen de kimsenin kölesi değilsin,” dedi.Dokumacı, “Savaşta,” diye karşılık verdi, “güçlüler güçsüzleri, barışta da zenginler fakirleri köleleştirir.
Yaşamak için çalışmak zorundayız, fakat bize o kadar düşük yevmiye veriyorlar ki, resmen ölüme terk ediliyoruz. Biz onlar için bütün gün eziyet çekerken onlar kasalarına altın yığıyor, bu arada çocuklarımız vakitsizce çöküyor ve sevdiklerimizin yüzü katılaşıp canavarlaşıyor. Üzümleri biz eziyoruz, şarabı başkaları içiyor. Darıyı biz ektiğimiz halde tabaklarımız bomboş. Zincirlerimiz olduğu halde kimsenin gözü onları görmüyor, köle olduğumuz halde insanlar bizi hür sanıyor.”
