"Neden seni ittigimi düşünüyorsun? Neden seninle konuşmadım?" Elini acıyan göğüs kafesine koydu. "Babam öldükten sonra, bircok yönden başarısız olduktan sonra.. kendimi senden mahrum bıraktıktan sonra.." hıçkırarak ağladı. "Bu benim cezamdi. Bunu anlamıyor musun?" Gözyaşlarından onu zar zor görebiliyordu. "Seninle tanıştığım andan beri ,seni mantığa sığmayacak kadar çok istedim. Seni evimde gördüğüm andan beri tek düşündüğüm sendin. Ve bu beni dehşete düşürdü. Kimse benim üzerimde böyle bir güce sahip olmamıştı. Ve hala sana sahip olursam elimden alınacağından korkuyorum. Birisi onu alacak ve eğer ölürsen.." Nesta yüzünü ellerine gömdü." Farketmez."diye fısıldadı Nesta. " Seni hak etmiyorum ve asla etmeyeceğim."
Cassian geri çekildi ve "hayır" diyerek soludu. Gözleri hala parlıyordu. "Başka kimse olmayacak. İkimiz için de."
Nesta " Evet."diyerek fısıldadı.
"Asla."diye söz verdi Cassian.
Nesta elini kaslı göğsüne koydu, altındaki kalbin gök gürültülü atışının avucuna yansımasına izin verdi. "Asla."diye yemin etti.
İhtiyacı olan tek şey buydu. Cassian'nin ağzı onunkiyle buluştu ve dünya yok oldu..