DuygucanGuven
@masteroffantasybooks
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Cennet bahçesi kapalı olsa da Cehennem her zaman açıktır."
Merhaba arkadaşlarım, bugün Leigh Bardugo'nun Grishasız ilk romani olan, 2019 yılında en iyi fantastik roman seçilen, Dokuzuncu Cemiyet'i yorumlamaya geldim.
Kahramanımız Galaxy Alex Stern, Yale Üniversitesi birinci sınıf öğrencisi, her türlü belaya bulaşmış, ruhları görebilen bir genç kızdır. Bir cinayet mahallinden sağ çıkan tek kisi olmuş ve bir gecede hayati değişmiştir. Artık üniversitedeki cemiyetleri denetleyen Lethe'nin (dokuzuncu cemiyet) bir parçasıdır.
Tül cemiyetleri'nin (kadim sekizli) hepsi ayrı bir gizem ve sihre sahiptir. Ayinler ve ritüeller düzenleyen, kara büyüyle ilgilenen, güç ve para sahibi kisilerin finanse ettigi cemiyetler.. Olaylar cemiyetleri de ilgilendiren bir cinayetle başlar.
Bir gün genç bir kız öldürülür. Kisa süre önce de Alex'in üst kademesinde bulunan, altin çocuk Darlington ortadan yok olmustur. Alex cinayetin arkasinda cemiyetlerin olabileceğini düşünerek tehlikeli bir dedektifliğe soyunur. Darlington'u geri getirmenin yollarını arar. Bu yolculuk sırasında bir ruh ile bağlantı kuracak, bir polis ile işbirliği yapacak ve kendi güçlerini de kesfedecektir.
Şunu söyleyebilirim ki, tam bir seriye giriş kitabiydi. Yazarimiz bizi öncelikle büyülü evrene hazırlıyor. Detaylıca ve zekice düşünülmüş bir evren. Karmasik ve büyülü evrenleri sevdiğim için rahatsız olmadım. Tam tersine içine çeken ve gerçekliğine inandıran bir evren oldugu icin cok etkilendim. Hikayenin büyük kismi durgun ilerliyor. Yeni kavramlar ve cemiyet tarihleri biraz ağır gelebilir. Hikaye ilerledikçe aksiyonun dozu artıyor ve bizi ikinci kitaba hazirliyor.
Alex'in güçlü bir karakter olmasi hoşuma gitti. Biraz agzi bozuk, dobra ve zeki bir kız. Korkularını gizlemeyi öğrenmiş, dramatik bir geçmişi var.
#grishaverse #seriyorumu
Seri genel olarak Alina-Malyen aşkını anlatsa da aralarinda tutkulu bir ask göremedim. Diyalogları çok sıkıcıydı. İkisi de başkalarına meyilliydi. Ama ne hikmetse birbirlerinden de vazgeçemediler. Alina, Güneşin elcisi olup nasıl bu kadar pasif ve saf olabildi anlamış değilim. Üstelik karşısında Karanlıklar Efendisi (Darkling) gibi karizmatik, etkileyici, sınırsız güce sahip bir karakter varken hata üstüne hata yapması sinirlerimi bozdu. Kendimi Darkling'i tutarken buldum. Sahneleri az olmasına rağmen seriyi okumamin tek nedeni oydu. Kötü karakter olmasina rağmen insani yanları ve tutkusu bana fazlasıyla geçti. Alina ile ne zaman biraraya gelseler ortalık alev aldı. Bunun dışında yazar Nikolai gibi kurnaz ve esprili bir karakter yaratarak baş karakterlerin pasifligini örtmeye çalışmış. Ama yan karakterlerin ana karakterleri geride bırakması hosuma gitmedi. Hele ki serinin sonu çok saçmaydı. Grishaverse evrenini çok sevsem de daha güzel bir şekilde yansitilabilirdi. Eksik kalan hatta tezat bulduğum kısımlar oldu. Ortalama bir seriydi. Ben Barnes'in muhteşem Darkling oyunculuğunu izlemesem kitaplari almazdım muhtemelen. Kara yağız delikanlim, üzümlü kekim bunu haketmedi. Ona reva görülen sonu hala kabullenemiyorum. Dizi de böyle ilerleyecekse nasil izleyeceğim bilmiyorum. Senaryoyu iyileştirip gönlümüzü alırlar umarım.
