Aria ona sonsuza dek böyle bakabilirdi. Hayatını Perry'nin ona bu kadar yakından gözlerini kırpışını ve nefes alışını izleyerek geçirebilirdi. Gözlerinin açıdan mı yoksa yeniden onunla oldugu icin duyduğu rahatlamadan mı buğulandigini bilmiyordu. Perry ona her şey yolundaymış gibi hissettiriyordu. Kötü anlarda bile. Şimdiki gibi acı veren anlarda bile.
Aria'nin yüzlerce kilometre ötede oluşu, onu incitmesi, veda etmiş ya da etmemiş olmasının önemi yoktu.hicbir şey hislerini degistiremezdi. Ne olursa olsun daima onu sevecekti.
-biz aynıyız Aria.
-bu birinin bana söylediği en iyi şey.
Perry gülümseyip eğildi ve onu usulca, şefkatle öptü. Aria geri çekilmesi gerektiğini biliyordu. Bu bir riskti ama o anda Perry dışında hiçbir şeyi umursamiyordu.