Yaren
@mathildabrokenheart
“Bak Mathilda, insanlar için gözlerini feda etsen zaten kördü derler.”
36 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
“Ama Gus, sevgilim, kendi küçük sonsuzumuz için sana ne kadar teşekkür etsem az. Yaşadıklarımızı hiçbir şeye değişmem. Sayılı günler içinde bana bir sonsuzluk verdin ve bunun için sana müteşekkirim.”
Sayfa 264
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Adım Hazel. Augustus Waters hayatımın yıldızı düşkün aşkıydı. Bizimki destansı bir aşk hikâyesiydi ve bu konuda göz yaşlarına boğulmadan bir cümle dahi kurmam mümkün değil. Gus biliyor. Size aşk hikâyemizi anlatmayacağım çünkü tüm gerçek aşk hikâyeleri gibi olması gerektiği şekilde, bizimle ölecek. Ben onun bana bir anma konuşması hazırlamasını ummuştum çünkü kendisinden daha çok…” Ağlamaya başladım. “Peki, ağlamayacağım. Ben… peki. Peki”
Birkaç kez nefes alıp verdikten sonra kağıda döndüm. “Aşk hikayemizi anlatamayacağım için matematikten bahsedeceğim. Matematikçi olmayabilirim ama bildiğim bir şey var, o da 0 ile 1 arasında sonsuz sayı olduğu. .1, .12, .112, ve daha başka bir dizi sonsuz var. Tabii ki 0 ile 2 arasında veya 0 ile milyon arasında daha büyük sonsuz sayı dizileri var. Bazı sonsuzlar başka sonsuzlardan büyük. Bunu bize eskiden sevdiğimiz bir yazar öğretti. Bazı günler, aslında çoğu gün sınırı olmayan dizimin boyutuna içerliyorum. Tanrım, elime geçenden daha fazla sayıya sahip olmak istiyorum, tıpkı Augustus Waters’ın eline geçenden daha fazla sayıya sahip olmasını istediğim gibi. Ama Gus, sevgilim, kendi küçük sonsuzumuz için sana ne kadar teşekkür etsem az yaşadıklarımızı hiçbir şeye değişmem. Sayılı günler içinde bana bir sonsuzluk verdin ve bunun için sana müteşekkirim.”
Sayfa 263
“Buraya kadarmış. Sigara içmemeyi bile beceremiyorum artık.”
Sayfa 250
“Ah, Hazel Grace, hiç sorun değil. Kalbimin senin tarafından kırılması bir onur olurdu.”
Sayfa 180
“Hiç adil değil,” dedim. “Hiç ama hiç adil değil.”
“Dünya,” dedi, “bir dilek gerçekleştirme fabrikası değil.” Ve sonra, sadece bir anlığına çözüldü, hıçkırığı şimşeklerin eşlik etmediği bir gökgürültüsü gibi âcizce bir kükreme, acı çekme sahnesindeki amatörlerin zayıflıkla Karıştırabileceği korkunç bir dehşet anıydı… sonra beni kendisine çekti, Yüzü benimkinden birkaç santim uzaktaydı ve kararlıydı. “Savaşacağım. Senin için Savaşacağım. Sen beni merak etme, Hazel Grace. Ben iyiyim. Daha uzun süre buralardayım ve seni Rahatsız etmeye devam edeceğim.”
Ağlıyordum.Ama o anda bile güçlüydü, beni sıkı sıkı tutuyordu, Kollarındaki kaslarla bana sarıldığını görebiliyordum. “Özür dilerim. Her şey düzelecek. Söz veriyorum,” deyip yamuk bir şekilde gülümsedi
Alnımı öptü ve ardından güçlü göğsünün az da olsa söndüğünü hissettim. “Neticede bir hamartia’m varmış belli ki.”
Sayfa 216