Ümit Sefa Külcü
@mathpoet
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Papatya yapraklarından anca çay demlenir artık
Sevsen de bir sevmesen de
Yokluğun sızlamıyor, varlığın manasız artık
Gelsen de bir gelmesen de...
Kırılmıştı oysa
Adı kalp olduğu için bi ses yoktu
Herhangi bir belirti de vermiyordu
Sonuçta fiziksel değildi bu yara
En hazır olmadığı anda gafil avlanmıştı
Beyin bile bunu kaldırabilecek kadar güçlü değildi
Bu yüzden bi cümle bile dilden dökülmemişti
Susmayı tercih etti
Bu kırgınlığı kimse bilmeyecekti
Kalple beyin arasında sıkışıp kalacaktı
Yine bunu da beraber atlatacaklardı
Oysa oraya ne kadar mutlu, umutlu gitmişti
Bir şeylerin ters olduğunu ilk anda anlamıştı
Bıraktığı gibi değildi hiçbir şey
Her şey bi nebze kırsa da
Hiçbiri Farkedilmemek kadar acıtmamıştı
En son umutlar ölür derler
Artık umutlar can çekişiyordu
Kanatları kırılmış bir kuş gibiydiler
Sadece nefes alıyor aslında yaşamıyordu
Not: şiir kendime aittir...
bu son olsunŞiir
Sen en yazma aşkına sahip adamı şiire küstüren kadın
Konuşulacak bir şairin ölüm gününde adın
Tüm şiirlerin sana yazıldığı yayılacak kulaktan kulağa halkın
Senden sonra şiir yazmadığı öğrenilecek adamın...
Not : şiir kendime aittir.
Ben o rüzgârla şimdi baş başayım;
Gaalibâ yol göründü sevdaya;
Kendi gönlümce bir saat yaşayım;
Girmesin başka bir hayâl araya;
Ben o rüzgârla şimdi baş başayım.
Yahya Kemal Beyatlı
Yahya Kemal BeyatlıReklam