irem nur öztürk
@matmazelir
sen çok istiyorsan sık yine canını ama geçer. hep geçer.
ama insanlar, yaşanan bütün felaketler gibi bu olayı da çabuk unuttu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
bazen insan elinde olmadan, hiç istemediği durumlara sürüklenebiliyor. daha önce aklından bile geçirmediği hadiselerin tam ortasında buluyor kendini.
o günden beri sen benim için bir yabancıdan, bir düşmandan başka bir şey değildin Kâmran! bir daha yüz yüze gelmeyeceğimizi, bu dünyanın gözleriyle birbirimize bakmayacağımızı, birbirimizin sesini işitmeyeceğimizi biliyordum. böyle olduğu halde ben, senin nişanlın olmak hissini bir türlü gönlümden çıkaramamıştım. ne söylesem, ne yapsam kendime... sana ait bir şey gözüyle bakmaktan kurtulamıyordum. evet, niçin yalan söyleyeyim? bütün nefretlerime, isyanlarıma, bütün o geçmiş şeylere rağmen, ben yine bir parça senindim. kâmran, ben asıl bu sabah, senden ayrıldım. hem de bir hatıra götürmeye, son bir defa başını çevirerek arkasına, arkasında bıraktığı şeylere bakmaya hakkı olmayan bir biçare muhacir gibi.
sana karşı derin bir zaafım vardı. her sabah uyandığım vakit, aşkımı kalbimde biraz daha büyümüş buluyordum.