Yaşamadıkları bir dünyada cennet umudunu ne yapsınlar? Kendi ruhları ezik ve üzgünken kutsal ruhun onlara ne yararı olabilir? Yardıma ihtiyaçları var. Ölmeyi göze almadan önce yaşamaları gerek.
Ama toprak bizim. Onu biz ölçüp biçtik. Bu topraklar üstünde doğduk, öldürüldük, öldük. Hiçbir işe yaramasa bile yine de bizim toprağımız. Üstünde doğmamız, onu işlememiz, üstünde ölmemiz bu toprakları bizim yapıyor. Sahip olmak bu demektir.