Yağmur
@matmazelkitap
“sizi rahatsız etmeye geldim…”
İngilizce öğretmeni
325 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Anadolu'da sarı sıcağı bizzat yaşadığımız, güneşin en tepede olduğu, iliklerimize kadar kavurduğu şu günlerde 22 dev hikayeden oluşan bu Yaşar Kemal eserini okumanızı öneririm.
Jack London'u okurken karın, kışın, dondurucu soğuğun betimlemeleri ile üşüyorsanız, Yaşar kemali okurken de Çukurova'nın çöl sıcağının, kızgın güneşin tozun toprağın betimlemeleri ile de yanar kavrulursunuz, Ayaklarınızda dikenlerin acısını duyarsınız, sıtmayı yaşar, sırtınızdaki yapış yapış teri hisseder, sivrisinekleri gayri ihtiyari kovarsınız. Açlık, yoksulluk, feodalite yaşam sizinledir.
Anadolu insanının yakasına yapışan çaresizlik, pamuk tarlalarındaki ırgatlar, düzenbaz ağalar, yoksulluk, küçücük hallerine bakılmaksızın çalıştırılan çocuklar, kaderlerine boyun eğen kadınların aç hayvanların, susuz kalmış çorak toprağın yürek yorgunluğunu derinliklerinizde hissedersiniz.
Şehir hayatında olduğu gibi köy hayatında da ağır şartlar hep kadınların omuzlarındadır. Kocaları ise kahvelerde günün dedikodusuyla çene çalmaktadır. Tarlaya onlar koşmuştur, çocukları onlar büyütmüştür ve sıtmadan onlar ölmüştür. O kadınlarımızın yüreklerinden öperim...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sineklerin Tanrısı bir çocuk kitabı değildir. Tıpkı Hamlet'in öç alma tragedyası ya da Moby Dick'in sadece bir balina avı öyküsü olmadığı gibi... Alegorik bir eserdir Sineklerin Tanrısı.
Fakat neden Sineklerin Tanrısı? İngilizlerin Beelzebub dedikleri şeytanın Kutsal Kitaptaki İbranice adı Sineklerin Tanrısı anlamına geldiği için Golding bu ismi kullanmıştır. İnsanların içindeki kötülüğü simgeler...
Çocukların tertemiz birer melek oldukları konusunda yanlış ve yaygın bir inanç vardır. Oysa kendi çocukluğuna ve yakından tanıdığı çocuklara duygusallıktan arınmış, gerçekçi bir gözle bakabilenler çocukların küçük birer melek değil, tıpkı yetişkinler gibi birer insan olduğunu bilirler. Bazen bizi parmağında bile oynatırlar. Hele ki bunlar normal çocuklar değil atom ve nötron bombası çocuklarıdır... Mesela, Jack sanki küçük bir faşist, bir Hitler'mişçesine davranır.
Domuzcuku sürekli şişko diye aşağılaması da faşistlerin aydınlık kafalara karşı duydukları kinin belirtisinden başka bir şey değildir. Domuzcuk sığınacak bir yerleri olması zorunluluğunu ilk kendi düşündüğü halde, aydınlara özgü bir tutum içinde şişman bedenini yormaya pek yanaşmayan biri olduğu halde kafasını işleterek güneş saati gibi uygarlık araçlarının yapımını yeğler... Ancak Favori karakterim Simondur. Cesur ve iyi yürekli bir çocuktur Simon. Golding onun "isyanı andıran bir kişiliği" olduğunu söyler. İnsanların arasındaki kaosu, kargaşayı, kıyımı bu kadar iyi yansıtan yazar 2.dünya savaşından sonra bu savaşta yıllarca çarpışan insanların birbirine nasıl kıydıklarını kendi gözleriyle görüp bir çok umutlarını yitiren Golding'dir.
Dönüşüm. Yabancılaşmanın ağırlığı, çizgidışı bir birey, sürünün dışına çıkan bir öteki... "Gregor Samsa bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında kendini devasa bir böceğe dönüşmüş olarak buldu" Ki bu onun için bir uyanıştı, bir başkaldırıydı! Modernist-kapitalist düzene, aile, devlet, toplum gibi tüm otoritelere... Ailenizin, toplumun veya devletin size biçtiği rolü oynayamazsanız, sistemin çarkında dönmeyi reddederseniz ayaklar altında ezilen bir böcekten farkınız yoktur der Kafka. Tüm dünya elinde terlik üstünüze üstünüze yürür en zayıf anınızı yakalamak için. Babası da Kafka için bir otoriteydi nitekim. Bu yüzden baba otoritesi sürekli işlenir onun kitaplarında. Dönüşüm, topluma hizmet verdiğin veya işe yaradığın kadar değer görürsün bu dünyada der. Dünya düzenine menfaat sağlamayacaklar ve sistemin çarkına çomak sokanlar her zaman yalnızdır. Kitabın sonunda böceği öldürüp silip süpüren hizmetçi de devlet otoritesinin ta kendisidir. Dönüşüm Kafka'nın en vurucu eseri ve Modernist-Kapitalist Dünya Düzeni eserlerinin mihenk taşıdır.
Dava, bir sabah uyandığında kendisini sebebini bilmediği bir suç nedeniyle tutuklanmış bulan Josef K. adlı kahramanın absürd durumunu anlatır. Korku çağının romanıdır Dava. Yargılama süreci ve yargıdaki yozlaşmalar bu çağın en güçlü simgelerindendir. Bir distopyadır aslında... K. adlı kahraman da şüphesiz Franz Kafka'nın K'sıdır. Protagonisttir K., mahkeme ise antagonisttir. K.'nın tutuklanma nedenini öğrenmesinde rahip hariç kimse yardımcı olmamıştır. Rahipin anlattığı hikaye K.da bir farkındalık, bir umut ışığı yaratmıştır. Rüşvet, yozlaşma, yolsuzluk ve cinsellik(burada Freud bakış açısı da hakimdir) bürokraside ve yargıda almış başını gitmiştir. Günümüzde binlerce Joseph K. kalbinden bıçaklanır (tıpkı kitabın sonunda olduğu gibi) ve biz bu sistemde K'ya mahkemede selam veren çamaşırcıdan farklı değiliz... Kafka'nın Dönüşümü kadar olmasa da üzerimde etki bırakan bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Dünyadaki tüm kötü şeylerin yegane kaynağı erkektir gibi görünür. Cinayeti en çok onlar işler, savaşları en çok onlar yapar, ülkeleri en çok onlar yönetir, siyasetin kirli oyunlarını en çok onlar bilir, tecavüz yine onların işi, kavgaya dövüşe yıkıp dökmeye dair ne varsa onların ilgi alanına giriyor sanki... Tuhaf ama hep merak etmişimdir bir ülkeyi sadece kadınlar yönetseydi, anaerkil bir toplum yapısı ve devlet düzeni olsaydı, kısacası testosteronun tüm etkilerini yeryüzünden silebilseydik acaba ne olurdu? İşte bu kitap tam tahmin ettiğim şekilde sundu bana bu ütopyayı. Annelik, doğaya saygı, hayvana sevgi, çocuğa eğitim, devlet yönetiminde tutarlılık, halkta dinginlik, herkeste sükunet. Tam bir Kadınlar Ülkesi! Erkeksiz, hırssız, rekabetsiz, kıskançlık olmadan kadın birliği, beraberliği ve dayanışması... Hayali bile güzel geliyor kulağa. Terry, Jeff ve Vin keşke hiç ayak basmasaydınız o güzelim topraklara!
