Ünsüz düşünür..!

Ünsüz düşünür..!
@maverdi_rc
İster biz tercih etmiş, ister maruz kalmış olalım, kopuşlar bize aittir. Aileden, arkadaşlardan, sevgiliden, ortamından kopmak; meslek, ülke, dil degiştirmek; belki de bağlardan çok kopuşlar bizi inşa eder.
Reklam
Bazen "kendini kurtarmak" için kopmak gerekir, yani hem kaçmak hem de postu kurtarmak için; tehdit eden veya var olmayı engelleyen şeyden koparak kendini kurtarmak. Bu şey bir başkası olabileceği gibi bazen bizzat kendim de olabilirim: beni sansürleyen, bana gem vuran kendim.
Yaralı çocuk, gelecekte dönüşeceği yetişkini kırılganlaştırır.
Bizi çekip gitmeye zorlayan reddi veya şiddeti, istemesek de yakınlarımızı değersizleştiren o başkalaşmayı kabullenmek hiçbir zaman basit değildir.
Peki gerçekten köprüleri atıp başka bir şeye geçebilir mi insan? Zaman içinde doğallaşmış bu bağları nasıl çözer, başkasının mevcudiyetinin, bedeninin, sesinin alışkanlığından nasıl kurtulur?
Reklam