maviyorum
@mavi86
@maviyorum
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Selamlar, iyi akşamlar. Zeliha Eren’in yazmış olduğu BİS serisinin son kitabı Visal’in yorumuyla geldim.
Azra’nın aylar sonra hafızası yerine gelmiş, önemli görevleri olduğunu hatırlamıştı. Bu görevleri için her şeyi, herkesi feda edebilirdi genç kadın. Görev için hazırlıkları tamamdı ama Azra’nın peşini bırakmayan biri vardı: Jason Mert Soyalp!
Mert, hafızasını yitiren Azra’yla ilgilenirken istemeden çekim alanına kapılmıştı ve şimdi kadının kim olduğunu öğrenmişken onu durdurmayı kendine görev bilmişti. Tabii ki tek isteği Azra’yı durdurmaktı yoksa yanında olmakla ilgilenmiyordu!
Azra, Mert’ten kurtulamayacağını anladığında onu da bu işe dahil etmeye karar vermişti. Ama bu verdiği karar doğru muydu, işte ondan emin değildi. Hissizliğiyle övünen Azra, Mert gibi karizmatik bir erkek karşısında, hem de yüz metre bile uzak duramazken, hissizliğini koruyabilecek miydi?
Serinin son kitabı olmasına üzülsem de okurken çok büyük keyif aldım, çok eğlendim. Azra ve Mert’in verilen görevleri yerine getirirken yakınlaşmalarını ve dialoglarını okumak, kalp atışlarını duymak, adrenalini onlarla hissetmek çok keyifliydi. Özellikle BİS ajanlarının bazılarının bonus olarak ortaya çıkmasına ise bayıldım. Yine de Lulu’nun kitabı olsun isterdim, okuyucu doyumsuzdur, ne yapayım? Akıcı anlatımı, eğlenceli dialogları, aşkları, tutkuları, en önemlisi sıkı dostluklarıyla harika bir kitabı, bir seriyi bitirmenin üzüntüsünü yaşıyorum. Ama tesellim var: Mahşerin Dört Abisi! Umarım kısa sürede onları da kitap kokusuyla okuruz. Azra’nın mühim görevi neymiş ve Mert, onu durdurabilecek miymiş, merak mı ettiniz, okuyun kesinlikle tavsiyemdir.
“Sakıncası yoksa sol göğsümün neden acıdığını bana açıklamak ister misin?”
“Sonunda bana olan aşkını kabullendiğin için olabilir mi?”
Mert, dudaklarını duygusuzca kıvırdı. “Sana olan aşk mı? Kalbim henüz o kadar çürümedi.”
“O zaman çok yazık! Çünkü kalp ritmin artık benimkiyle birlikte atıyor.”
“Ne dedin sen?”
“Elini kalbime koy.”
“Amacın ne?” Mert’in tükürürcesine konuşması Azra’yı zerre kadar etkilemedi.
“Tehlikeyi seviyorum.”
2020’nin son gününden selamlar kitap severler. Umarım yeni yıl, eskiyi aratmaz ve sağlıklı bir yıl geçiririz. Biz yılın son günlerinde @aydanin_kitapları ve @nevracayorumlar ile çok tatlış bir kitap okuduk: Debbie Macomber - Bir Kış Rüyası.
Ashley, ilk kez bir Noel’i annesinden uzak geçireceğini düşünürken çalıştığı iş yeri tadilat için kapanmış, Ashley de soluğu havaalanında almıştı. Ama bir sorun vardı: Seattle giden uçakta yer yoktu! Ashley de yapabileceği tek şeyi yapmış, araba kiralama acentesine gitmişti.
Dash, mühim bir iş görüşmesi için Seattle’a gitmeliydi fakat uçakta yer yoktu. En hızlısı araba kiralamaktı ama sıraya girdiğinde, tek bir kiralık araç kaldığını, onu da önündeki kadının almak üzere olduğunu fark etti. O araba için her şeyi yapabilirdi ki buna, arabayı önündeki kadınla paylaşmak da dâhildi!
Ashley, arkasındaki karizmatik adamın teklifini düşünürken bankodaki adamın sözüyle kararını vermek zorunda kalmıştı. Yani yakışıklı ve karizmatik bir yol arkadaşı olacaktı!
Birbirini tanımayan Ashley ve Dash’i nasıl bir macera bekliyordu?
Debbie Macomber’ın kalemini çok sevsem de bazı kitaplarında boşluk, eksiklik hissettiğim ne yazık ki oluyor. Bu kitabı, içinde Noel esintileri var, diye seçmiştim ama pek de Noel esintisi olduğu söylenemezdi. Tatlış atışmaların olduğu, keyifle okuduğumuz bir kitaptı yine de. Kitabı kapattığımda gülümserken buldum kendimi ki bunda, Dash’in rolü çok büyüktü. Bir yerde kendisine çok kızsam da kendisini çok sevdirdi. Ben Ashley’i bir @nevracayorumlar kadar sevemesem de koca bir yüreği vardı. Küçük köpeğimizi de unutmayalım, hele bir sahnesi çok eğlendirdi bizi. Kitapta tek saçma kısmı FBI olmasa daha iyiydi.
