Dante araftan geçiyor. En kötü suçlularla haydutlar devasa ateşin içinde büyük acılar çekerek yanıyor, bazıları ise bir kan denizinde boğulmak üzere. Uzakta, yalnızca dizlerine kadar kana batmış bir adam görünce ona yaklaşıyor, Lavrenti Beriya’yı tanıyıp ona kanın neden yalnızca dizlerine kadar geldiğini soruyor. Beriya hınzırca sırıtarak şöyle cevap veriyor, “Bayım, ben Josef Stalin’in omzunda duruyorum.”
Her şeyin eskisi gibi devam ettiği illüzyonunu ayakta tutmalı, ayaklarımızın altındaki zemini tümüyle yitirmemek için günlük faaliyetlerimizi sürdürmeliydik. Çünkü bu zeminin sağlam olmadığını çoktandır biliyorduk.