Uzaktan sevmek... Herkes uzaktan sevemez. Bir hayaletmiş gibi uzaktan sevip, uzaktan bakıp, uzaktan özlemek ve uzaktan vazgeçmek... Bütün bunların zor olması ve en çok insanın canını da yakan şeyin vazgeçmek olması çok üzücü bir durum maalesef ki. Bu kitapta sevilebilecek çok şey var fakat en çok sevdiğim yönü kadının vazgeçmemesi...
Bunu açık bir dille ifade etmiyor fakat vermek istediği mesaj aslında, ondan vazgeçmek için onu sevmemiş olmasıydı. O vazgeçmek için onu sevmedi ki. Neden sevdiğini, bilmiyordu fakat tek bildiği şey ondan vazgeçmemesi gerektiğiydi.
Kitapta kızdığım yerler tabii ki de var fakat kadının sevgisi o kadar güçlü ki kızmamın hakkım olmadığını resmen bağırıyordu. Onun sevgisiyle oluşmuş bir kitaba kızmaya hakkım yoktu.
Özellikle bir cümlesini de bırakıp gidiyorum :)
"Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,4bin okunma