Vaktiyle "gidecek yerim yok gitmekten başka" diye yazmıştım. Galiba yerini yadırgamak bahsi de biraz buna benziyor. Sahiden de bu dünyada bir yerimiz var mı, olmalı mı?
Denilebilir ki insan kendi sesini tanır ve onu duyabilirse; başka sesler içinden geçmeye çalıştığında da onları fark eder ve ayıklayabilir. Bu sayede insanın kendi sesi bastırılmamış olur.