Max&Bethanne1000Kitap
“Eski kocanla bir araya gelip gelmemek gibi mi?”
“Dediğim gibi, hayatım karmaşık ve ben… seni bu işe karıştıramam.”
Max sırıttı.
“Bu komik değil! Hayatım…”
“Karmaşık,” diye onun yerine tamamladı Max.
“Evet, biliyorum. Sadece bir öpücük Bethanne.”
“Biliyorum.” Sanki çok daha fazla varmış gibi davrandığı için kendini aptal gibi hissediyordu.
Değerlere saygı duyabilen elbette özel olurdu…
“Kate ve Katherina sayesinde, onlara olan sevgin yüzünden, farklı birisin. Bu sevgi ve onların sana olan sevgisi, sonsuza kadar seninle yaşayacak. Hiçbir şey onlara hissettiklerini değiştiremez. Onlar senin bir parçan ve daima öyle kalacak.”
Max dönüp onun yüzüne baktı. “Teşekkür ederim.” Kollarıyla onu sarıp iyice kendine yaklaştırdı. Bir süre, hiç kıpırdamadan öylece durdular. Öpüşmeye bile ihtiyaç duymadılar, Bethanne paylaştıkları şeyin çok özel bir şey olduğuna inanıyordu. Bu anlayış- ikisi de en çok değer verdikleri şeyi kaybetmişlerdi- cazibeden daha derin bir biçimde onları bir araya getirmişti.
Reklam
“Bethanne kocasına geri dönebilir” diye mırıldandı Max. Bu düşünceyle midesi kasıldı. Bu ihtimal gerçekti ve kendini onun vereceği karara hazırlaması gerekiyordu. Rooster, Max’in bu endişesini hemen dağıttı. “Seni gördüğünde yüzünün nasıl aydınlandığını farketmedin. Kadının durumu da senden farklı değil.Sana o mesajı göndermesi iyi oldu.”
“Neden?”
Dürüst olmak gerekirse Max, kadın Vegas’tan ayrıldığından beri, sahibini kaybetmiş bir köpek yavrusu gibi ortalıkta dolanıyordun.”
“Kate’i kaybettikten sonra bir daha sevebileceğimi düşünmezdim. Bana bunun mümkün olduğunu gösterdin.”
Bethanne içini çekti, “ne demek istediğini anlıyorum. Grant beni terk ettikten sonra ben de bir daha böyle hissedeceğime inanmazdım. Kalbimi vermek bir yana, bir daha asla bir erkeğe güvenmeyeceğimden emindim.”
“Bana kalbini verebilir misin, Bethanne?” diye sordu.
“”Evet…ve bu beni ölesiye korkutuyor.”
Max gülümsedi. “Beni de.”
son zannedilen yeni başlangıçlar…
Max çok şey yaşamıştı. Önce kızı, ardından karısı.
“Katherina hakkında konuşmam,” diye mırıldandı karanlık gökyüzüne bakarak. “Hiç kimseyle.” Çok huzursuz görünüyordu. “Sen… beni korkutuyorsun Bethanne. Başka nasıl tanımlayacağımı bilmiyorum ve bu hoşuma gitmiyor. Savunmasız olmak kesinlikle kaçındığım şey. Seni özel kılan nedir bilmiyorum.”
Öylesine coşkulu ve romantik bir andı ki, Bethanne'nin nutku tutulmuştu. ''Beni yere bırak.'' diye soludu.
''Asla.''
''En azından nereye gittiğimizi söyle!''
''Doğruca,'' diye fısıldadı Max, gözleri sevgiyle parlayarak, ''kalan hayatımızı yaşamaya.''
Reklam