M.Barış FİGENGİL
@mbar1s
Acı, acıma aracılığıyla bulaşıcı hale gelir ve belli koşullar altında yaşamın, yaşam enerjisinin tümüyle kurban edilmesine neden olur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Acıma aracılığıyla, zaten acı çekmenin kendisinin yaşama getirdiği güçsüzlük artmaya başlar.
İnsan acıma içinde olduğu sürece gücünü yitirir.
Yaşam bana güç isteğinin azalma felaketine karşı kendi içinde bir gelişme, kurtuluş içgüdüsü olarak güç için güç biriktirmek olarak görünmektedir. İnsanlığın tüm yüce değerlerinin içi bu istek uğruna boşaltılmıştır.
Bugünün Avrupalısı, değer bakımından Rönesans Avrupalısından çok daha düşük seviyededir.