namüsait bir mahzende yıllanmış, sancılıyım
kendi cümlelerimle kızamıyorum
küflü gaddar düzenbaz bir dünya
hapsoldum yarınıma, kızamıyorum
dil benim damak benim ses benim
çıkan kelimeleri tanımıyorum
kendi cümlelerimle kızamıyorum.
in diyorum aşağı
gözlerimi kamaştırıyorsun
göremiyorum
vurma üstüne denizin
incitiyorsun balıkları
anlamıyorsun
müştekiyim nefsime
senle yok ilgisi
öncesi ne idi
hatırlamıyorsun
orda dur öylece
güneşi taklit et
orda dur öylece
ne yerinebil
ne sahiplenil
ne de tüm bu derd-i devranın
gözyaşını sil.
sevmek bu kadar zor mu?
sevilmek?
aldatır mı sevgi?
neden aldatsın ki?
mavi masmavi,
pembe pespembe renge boyar
içinde bulunduğun gerçekliği..
sevgi aldatır mı
ne..neden aldatsın ki, aldatmasın..