m
@mcann1
56 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Bir sosyoloji mezunu olarak kitabın içindekiler kısmında Foucault ve Jung adını görmek beni çok heyecanlandırdı. Kendimi eski dostlarımla karşılaşmış gibi hissettim ve büyük bir merakla okumaya başladım.
Başlangıçta ele alınan konulara aşina olduğum için “acaba böyle mi devam edecek?” diye düşündüm. Ama sayfalar ilerledikçe aynı konulara farklı bir bakış açısıyla yaklaşan bir anlatımla karşılaştım. Düşünce yapımız benzer olduğu için Sibel Hanım’la sohbet ediyormuş gibi hissettim.
Dili o kadar akıcıydı ki ve altını çizmek istediğim o kadar güzel cümle vardı ki kalemim elimden düşmedi. Beklemediğim bir diğer şey ise tasavvufa dair içeriklerdi. Bu alanda çok okuma yapmamış biri olarak bu kısımlar beni özellikle etkiledi.
Aslında kitap, farklı alanları aynı noktada buluşturuyor. Foucault’nun teorileri, Jung’ın kavramları ve tasavvuf… Hepsi insan olma halini farklı yönlerden anlatıyor ama aynı yerde kesişiyor. Özellikle bireyleşme kavramı ile benliğin gündelik hayattaki sunumu bir araya getirilerek oldukça sade ve anlaşılır bir şekilde aktarılmış.
205. sayfadan sonra verilen alıştırmalar ise kitabı sadece teorik bir okuma olmaktan çıkarıp pratik bir rehbere dönüştürüyor. 
Yüzleşebilmek 
Sibel Uzun
Yüzleşebilmek Sibel Uzun
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tarota ilgimin arttığı bir dönemde keşfettiğim nadide bir kitap. “Nadide” diyorum çünkü her bir kartı sembolizm üzerinden bu kadar derinlikli açıkladığını gördüğüm ilk kitaplardan biri.
Bu kitap sayesinde kartları sadece öğrenmekle kalmıyor, aynı zamanda hangi kartın hangi kartla bağlantılı olduğunu da keşfediyorsunuz. Ayrıca aile dizimiyle birleştirilmiş olması, onu piyasadaki diğer kaynaklardan ayıran en güçlü özelliklerden biri. Her kartın sonunda yer alan aile dizimi yorumları, kartlara bakışınıza bambaşka bir açı katıyor.
Kitaptan edindiğim bilgilerle yaptığım açılımlarda hep olumlu geri dönüşler aldım. Çünkü tarotun sadece bir hikâye anlatımı olmadığını; aynı zamanda yaraları, blokajları ve insanın nerede takılı kaldığını gösteren bir rehber olduğunu daha net görüyorsunuz.
Okurken çok keyif aldım; adeta su gibi aktı. Zamanla benim için bir başucu kitabına dönüştü. Ne zaman takılsam dönüp tekrar baktığım bir kaynak haline geldi.
Yazarımız Zeynep Hanım’ı kaleminin gücü ve bu derinlikli yaklaşımı için içtenlikle tebrik ediyorum. Umarım bu değerli eser çok daha fazla kişiye ulaşır ve hak ettiği ilgiyi görür. 
Zeynep Fırtına Budak 
Aile Dizimi ve Tarot Sembolleri
Zeynep Fırtına Budak Aile Dizimi ve Tarot Sembolleri
Bu yazıyı okuyorsanız muhtemelen hayatınızda büyük bir kayıp verdiniz demektir. Yaşadıklarınız için üzgünüm, ve hayır bunu yaşamak zorunda değildiniz. Ama bir şekilde oldu. Umarım kalbiniz sevgiyi ve neşeyi yeniden tadabilir.
Bu satırları benim için yazmak gerçekten zor. Hayatı boyunca sevdiği hiç kimseyi kaybetmemiş biri olarak 26 yaşımda hayatımın en büyük kaybı ile yüzleşiyorum. Acı içinde kıvranırken ilaç arar gibi kitap araştırırken buldum İyi Hissetmek Zorunda Değilsin kitabını. Çevremde bana yasım için aşmam gereken bir engelmiş gibi konuşuluyordu. En sevdiklerim bile teselli sözleri ile beni ne kadar hırpaladıklarının farkında değillerdi. Nereye gideceğimi ne yapacağımı bilmiyordum. Saatlerce çığlık çığlığa ağlasam da acım dinmiyordu. Yakın dostlarım yanımdayken bile yanımda değiller gibi hissediyordum. Kendimi üçüncü gözden izliyor gibiydim. Çok zordu, hala çok zor.
Bu kitap sayesinde yasımı iyileşmesi gereken bir yara olarak görmeyi bırakıp yaşamam gereken bir süreç olduğunu öğrendim. Başta ikna olmak zordu. Ama kitabı okudukça gelen rahatlamayı hissettim. Evet canım hala çok yanıyordu ama acımın kendim tarafından görüldüğünü hissediyordum. Acının içinde kalabilmeyi öğreniyordum. Kendime dönüp bu kadar acı hissetme sebebimin kalbimdeki büyük sevgiden kaynaklandığını söylüyordum. Bu beni bir nebze de olsa rahatlatıyordu. Yeniden nefes almaya başlamıştım. Okuduğum her satır bana ilaç gibi gelmişti. Evet acı hala orada. Evet hala benimle. Ama eskisi gibi değil. Hala bazen sokağa çıktığımda hatırlatıcı şeyler görüyorum. Bazen tetikleniyorum. Bakışım değiştiği için eskisi gibi çökmüyorum. Sadece acımın içinde öylece duruyorum. Acımı görmem onu kendiliğinden şifalandırıyor.
Ve acımı bir derse dönüştürmedim. Acımla yaşıyorum. O benim gündelik hayatımın bir
Kitap bitti ama ben gözlerimi boşluktan alamıyorum. Kitabın sonunda böylesine ters köşe beklemiyordum. Kitabın ilk 150 sayfası yavaş ilerlese de sonrasında buna değdiğini anlıyorsunuz. Son 60 sayfada yerimde duramadım heyecan ve gerilimden. Çok güzeldi Sebastian Fitzek'in diğer kitaplarını da mutlaka okuyacağım. Kitabın dili de sade ve akıcıydı. Kısa sürede bitti. Kesinlikle gerilim romanı alanında
okunmaya değer.
Kitabın dili akıcı ve olay örgüsünün yavaş gelişmesi sizi sonraki kitaplar için hazırlar nitelikteydi. İlk kitapta kahramanımızın neyi neden yaptığını anlıyoruz. Erkek karakterlerimizin tutumları her birine özgü şekilde ilerliyordu. Sonraki kitaplarda kimin neyi neden yaptığını daha iyi anlayacağımızı düşünüyorum. Özellikle son 100 sayfada kitap öyle bir hareketleniyordu ki okurken yerimde duramadım. Heyecandan ne yapacağımı şaşırdım. Kitabın sonu devamında ne olacağını merak edeceğimiz şekilde bitiyor. Kitap bittiği gibi koşup serinin kalan kitaplarını okumak için sipariş verdim. Atlas en sevdiğim erkek karakter oldu. Kalanını okumak için sabırsızlanıyorum. Sonraki incelemelerde görüşmek dileğiyle... 
Kopuk Bağlar
Kopuk Bağlar