Murat Can
@mcanyoldas
Hayatında bir şeyler yolunda
gitmediği zaman kendini önemsemez ve kaybetmeye başlarsın. Kendi hayatını umursamaz ve başkalarının hayatına dahil olmak istersin. Beklediğin karşılığı alamayınca dibe çökmüş hissedersin. Ne yazık ki kendini bir beklenti içerisine sokan yine sensindir. Kendini mahrum bıraktığın kendi hayatın, kendi zevklerin var.
Kendine ait bir yaşantıya sahipsin,
iradeli ve nazır olmalısın.
Herkes acılara sahip, kendi acılarını
başkasının acılarıyla yarıştırma. Kimsenin
acısı üstün gelmez. Herkes içinde, en derinde,
sessiz, sakin, şiddetli mahvoluyor.
Toparlaman gereken kendi hayatın,
başlaman gerekiyor,
ilk adımı atman gerekiyor. Düşündüğün planları
faaliyete geçir. Denemekten zevk al,
düşmekten korkma. Bırak rüzgar yeniden
doğduğun küllerini savursun, sen ayakta sağlam kal.
Reklam
zihnimin yok mudur bir alıcısı bayım
kocaman yüklerden ağırlaşmış omzumun
yok mudur bir yontanı?
ruhumu eski renklerine kavuşturucak
gözlerimin içini yorgunluktan kurtarıp
ışığını yakacak biri? hey! bayım,
size sesleniyorum tanrısınız sanırım
duymazdan geliyosunuzda beni
hatırlayın bu sözlerimi
ben unutmadan geçmişi
benim günlerim geçmiyor ya sizinki?
Hayattan zevk almayı yitirdikçe
baktığım gökyüzü ve ağaçlar
değilde tabelalar ve reklam afişleri oldu.
Eskiden yani çocukken otobüsten izlediğim
gökyüzüydü şimdiyse kaldırım taşları
bambaşka birine dönüştüm
neydi buna sebep olan
büyüdüm istemsizce
derinlerdeki kaybolmuşluk hissim artıcak daha da
heyecanım da azalmalı artık hayata karşı
insanların tecrübe dedikleri buydu sanırım bayım
hissizleşmek herşeye
Umutlarımı sakladığım yerde unuttum;
geriye dönmek zor
çok yollar aştım, bir çok yara aldım
yeni düşünceler edindim
aslında bir çok düşünceler edindim
bir çok acıya ortak oldum
kimseyi küçümsemesem de
küçümsendim hor görüldüm!
nezaketim yerindeydi
ne kadar kötü insan olsada
"annemin içime örgü gibi işlediği
bu merhametim
hiç bir zaman sökülmedi"
iyi şeyler olsun istedim hep
lakin bu arzular artık
yaşadığım hayatın cabası
kötülüklerin makarası
masada bir fotoğraf vardı.
ormanda bir kıza sarılmıştım. kız bana sarılmıştı. uzun siyah saçları vardı. altında ekoseli bir etek, üzerinde gömlek vardı. ben kot giymiştim. üzerimde kazak vardı. kameraya bakıyor, gülümsüyorduk. arkada, uzaklarda bir araba vardı. ona gidecektik poz verdikten sonra. o araba, bambaşka yerlere gidecekti. ama o an, sadece orada durmuş, birbirimize sarılmış ve kameraya dönerek gülümsemiştik.
masada bir fotoğraf vardı.
deniz kenarındaydık. bir arabanın etrafında ateş yakmaya çalışıyorduk serseri arkadaşlarımla. karanlık çökmek üzereydi, hava soğuktu ve ateş yakmalıydık. bagaj açıktı. olasılıkla içi içki doluydu. saftık... karanlık çökmek üzereydi, ateş yakmalıydık ve yakamıyorduk. velhasıl, birlikteydik. kim korkardı karanlıktan o zamanlar... gülümsüyorduk.
masada bir fotoğraf vardı.
doğrusu, eski bir okuldan bozma kazıevindeydim. arkadaşlarla oturmuş, içiyorduk. arkada sarışın bir kız vardı. beni sevme ihtimali vardı. sevmedi. olsundu... öyle olsundu. ne de olsa oradaydık, içiyorduk ve gülümsüyorduk.
masada bir fotoğraf vardı.
annemle babamın ortasındaydım şımarmıştım. bana sarılmışlardı. onların çocuklarıydım. benden beklentileri vardı. ümitleri vardı. gurur duyuyorlardı benimle. mutlu olmamı istiyorlardı. oradaydım, tam ortalarında. güvendeydim. onlar yanımda olduğu sürece kimse zarar veremezdi bana. mutluyduk, benden umutluyduk, gülümsüyorduk.
masada bir fotoğraf vardı.
bir göl kenarındaydım. tek başımaydım fotoğrafta. kirli sakallıydım. oturmuş, sigara içiyordum. ne çok saçım varmış eskiden... ve ne kadar güzel bakıyormuşum. çok kötü şeyler görmemiştim henüz hayatta. ondandı sanırım güzel bakışım. hatırlıyorum, sevgilim çekiyordu fotoğrafı. aşıktım. gülümsüyordum. o beni sevdiği sürece, mutlu olacaktım. o benim ne zaman
Reklam