İnsanların duygularının seviye ve kalitesini ölçmek de kimsenin haddi değil! Acı çekmenin yükseği alçağı, niteliklisi niteliksizi olur mu hiç? Sevdiklerinin ardından ağıt yakanların acıları birbirinden çok mu farklı? Gecekonduda oturanla villalarda yaşayan, farklı mı yanar yitirdiğine?
Bütün dokunaklı şarkılar onun için söyleniyor sanki. Her bir nağme usul usul kanayan sızılı yüreğinin sesiyle özdeşleşirken katıla katıla, haykıra haykıra ağlamamak için zor tutuyor kendini.
Söyleyemem derdimi kimseye, derman olmasın diye...
Derdinin dermansız olduğu zaten ortada. Birilerine söylese ne olur, söylemese ne...