MD6
"Bir nilüfer yaprağı yüzüyor suyun yüzünde Ölüm hiçbir şeye benzemiyor." 🍂
İnsan ve Hayat
Gönül penceremin camlarını kırıp gittin sen. Oysa ki önündeki çiçekleri beraber sulamıştık... MD6
Edebiyat
Reklam
Hiç çocuk olmamış gibisin... Rüzgar saçlarını hiç sevmemiş mesela. Ruhun hep dizginlemiş heveslerini. Boş bir bardağa bakar gibi umutların. MD6
Edebiyat
MD6
... hislerimin uzağına düştüm, şimdi çok üzgünüm, şimdi çocukluğumun da uzağına düştüm daha da düşersem diye korktum...
MD6
Bugün oturdum ölümü düşündüm  Kirli, acı bir su gibi yürüdü içimde  Dokunduğum, gördüğüm her şeye sindi  Ürperdim, korktum ve biraz şaşırdım  Bugün oturdum ölümü düşündüm  Yağmur altında ya da karanlıkta  Bir başıma kalmış gibi.  Sevgilim böylesine alımlıyken  Güz kuşlarının güneye doğru akıp gideceği yol  İyice belirmişken gökyüzünde  Onarırken, sararken hayat  Çocukların incinmiş gülüşlerini  Artık her park yeri bir apartman inşaatı  Her sokak bir otomobil nehriyse de.  Bugün oturdum ölümü düşündüm  Soğuk camlara dayayarak yüzümü  Kuşağımın acısını, kefenlenen gençliğimizi  Yaşayan ya da artık yaşamayan dostları  Bugün oturdum ölümü düşündüm  Örterek yüreğime kara bir tülü.  Bugün oturdum ölümü düşündüm  Kapkara bir gece penceremi dalarken  Öleceğini bile bile karşı koymanın onurunu  Yiğitliğin, özverinin, sevginin  Arkadaşlarımın yüreklerinden çıkan özsuyunu.  Bugün oturdum ölümü düşündüm  Bir darağacında ya da yolda yürürken  Bugün oturdum ölümü düşündüm  Yirmi yaşında ve hayat bu kadar güzelken.