Bir grup kadının böyle tek yürek olduğunu hayatımda hiç görmemiştim. Ve meydana göz attığımda bunun fark edildiğini görebiliyordum. Erkekler kendi retoriklerine kapılmış, kıpkırmızı yüzlerle boşluğa bağırıyorlardı ama kadınlar sanki tüm hayatları boyunca bunu beklemişçesine yumuşak bir sessizlikle dikiliyordu.
Gizli anlaşmalar, karanlıkta fısıldaşmalar var tabii ki ama niye her şeye oğlanlar karar vermeli? Görebildiğim kadarıyla hepimizin birer kalbi var. Hepimizin beyni var. Görebildiğim sadece birkaç fark var ve erkeklerin çoğu da o farklı parçayla düşünüyorlarmış gibi görünüyor.