3 sene geçti….
Koskoca 3 sene…
Ne adalet sağlandı,ne deprem bölgeleri toparlandı….
6 Şubat sadece asrın felaketi değil,asrın yüz karasıdır….
O gece yardım yoktu….
O gece çekmeyen hatlarımız,ölümün sessizliği,depremin en ağır kokusu vardı…
O gece enkazda ve enkaz başında yalvaran insanlar vardı…
1 sene boyunca susup,deprem bölgelerini umursamayan insanlar lütfen yıldönümünde de susun!!!
Adalet için yanan insanları paylaşmayanlar,bugün Unutmadık,Unutmayacağız diye paylaşımlar yapıyor!!! Yapmayın!!!
UNUTTUNUZ!!!!
Siz deprem bölgelerini unuttunuzzz!!!
Siz adalet arayan insanları unuttunuz!!
Siz deprem bölgelerine yapılan kötülükleri unuttunuz!!!
Siz insanlığın nasıl bir şey olduğunu unuttunuz!!!!
O gece hepimiz öldük ama bazılarımızı gömdüler….
“Bu dünyaya hiç gelmemem gerekiyordu ama geldim. Onun sayesinde…. Onların sayesinde… Ve bu dünyanın tüm dehşetine,masum insanları yok etmek için uğraşan tüm karanlığına rağmen hayatım keyifle,ışıkla ve sevgiyle dolu geçti çünkü bazıları geceyi karartmak için ne kadar uğraşırlarsa uğraşsınlar,Kara düşen bir ay ışığı,beklenmedik bir umut her zaman vardır. Yaşadığım uzun yıllardan öğrendiğim tek şey,her uzun gecenin yepyeni bir şafağa gebe olduğudur.”