Oysa yürüyüş daha ziyade iştirakı bir eylemdir; kendimizdeki bitki, minerali, hayvanî hissetmemizi sağlar. Yanından geçerken kabuğuna dokunduğum ağaçta aynı kabuktan, hafifçe değdi uzun otlarla aynı kumaştan olduğumu ve durduğum anda, ağır nefesimin, ansızın önümde mola veren tavşanın nefesiyle uyumunu hissederim.
Kitapların amacı yaşamayı öğretmek değil ( ders verenlerin hüzünlü görevidir bu), içimize yaşama, başka türlü yaşama isteği uyandırmaktır: kendi içimizde yaşama imkanı, yaşamın ilkesini bulmak.