Baley şaşırdı. "Jessie! Bir şey mi oldu?"
Kadın orada durdu. Kocasına bakamıyordu. "Çok üzgünüm. Ama..." Sesi
hafifledi.
"Bentley nerede?"
"Bu geceyi Gençlik Salonunda geçirecek."
Baley, "Neden?" diye s.ordu. "Ben senden böyle bir şey istemedim ki."
"İş arkadaşının gece burada kalacağını söyledin ya. Bentley'in odasını ona
vereceğimizi düşündüm."
R. Daneel, "Buna hiç gerek yoktu, Jessie." dedi.
Jessie gözlerini R. Daneel'in yüzüne dikerek onu dikkatle süzdü.
Baley parmaklarının ucuna baktı. Olacakları seziyor, midesi bulanıyordu.
Ama nedense araya girmesi de imkansızdı. Uzun sessizlik kulak zarlarına baskı
yapıyordu sanki. Sonra karısının uzaklardan, kat kat plasteksin arkasından
geliyormuş gibi bir etki yapan sesini duydu.
"Sen bir robotsun sanırım, Daneel."
R. Daneel her zamanki gibi sakin sakin, "Evet, öyle." dedi