Bir insanı hayatından çıkartmak diş çektirmek gibidir. Dişin çekildiği zaman rahatlarsın. Dilin yüzlerce kez dişinin eskiden olduğu yere gider. Artık canını yakmaması fark etmeyeceğin anlamına gelmiyor. Bir boşluk bırakıyor bazen kendini onun eksikliğini hissederken buluyorsun. Bu biraz zaman alıyor, ama zamanla geçiyor. Dişi çektirmeyip de bıraksamıydın? Hayır, çünkü canını çok yakıyordu. Seni mutsuz eden insanı da böyle çıkartmalısın hayatından. Yokluğunu alışman zaman alır, ama alışırsın. İnsan her şeye alışır.