mehvâ

hiç gitmeyenler sonunda herkese yol olurlar
Reklam
ey hâlâ yollardan bir göz uman ey kör, dedim her nefes kafestir artık, her nefes kafes beni senden soracaklar, şahit ol! inandım: biriktirdiğim nal sesleri ezel inandım her şey ben gittikten sonra güzel
geç oldu ama bunu da bildim: yarıldı aklımım serinliği herkes bir nehrin dalgınlığıyla baktı bana ben ey paslı sözlerin sahibi onca zaman sonra herkesin yalanın saçlarını okşadığı yere geldim
bir kuyu başında herkes kadardım işte herkes kadar sevdim hatamı söz olsun ki kustum öğrendiğim kelimeleri ve eğildim uzağımdaki seyrime kuyuya düşen kara çocuğa bakarken son kez bakarken bende kararan bana solarken solan her insan kadar sordum suya karışan arzuma: bir kötülük vaadidir insan ey gizli çürüyen sima yol dönsem şimdi kime
kıvranan ömrün uzun olsun, dedi bana o yokluk burcunda git ve gel Allah bir tenha bulur belki sana belki bana gel..