irem

yalnızlık müziğin bile seni dinlemesidir.
Sayfa 55·Kitabı okudu
Reklam
anmak bir acıyı hep yeniden sormaksa, bir kırgınlık yanığında öyküleşmektir. dinmez burukluğunda bir ağrıyı susmaksa, sürekli yaralanmak, ölümle eşitleşmektir.
Sayfa 54·Kitabı okudu
insan sevdiği sürece uykusu gelmez.
Sayfa 53·Kitabı okudu
mutluluğun gözü kördür, yalnızlık sağır. ondandır biri tökezleyerek yürür, öbürü uykusunda bile bağırır. mutluluk yalnız kendisini görür; unutur bu yüzden ilkin kendisini. yalnızlık kendi tutukluğunda özgür, boyuna bekler dönsün diye sesini. mutluluk alışır kendisine, ölümden beter, borçsuzluğuyla övünür, ama kedisi doğurmaz. yalnızlığın gidecek bir yeri yoktur; boyuna kapısına döner, açan olmaz. mutluluğun mezarları, yalnızlığın heykeli var.. her ikisinin de saksılarında çiçek. biri hep başka bir renkle solar, öbürüyse ha açtı, ha açmayacak.
Sayfa 49·Kitabı okudu
önce bir şeyler yitiriyorum, somut şeyler, çakmak, tarak, kalem, çanta, saat, para gibi önemsiz şeyler. alışkanlığım tükenmiyor biriktirmeyi sürdürüyorum gene, usanmıyorum. biçimler, renkler, şişeler eskiler. unuttuklarımı saymıyorum çünkü unutmuyorum. azala azala yitmekten bir de bütünlenmekten ötede hüzünlü bir gecikme için dalıyorum yalnız başıma özel yoluma sapıyorum.. seziyorum, birileri özenle bana bakıyor.
Sayfa 43·Kitabı okudu
Reklam