"Ah Lara kizim, sen beni üzmedin. Gerçekte zaten kimse kimse yüzünden üzülmez ki. Üzüntü kendi düşüncelerimizden olur her zaman kızım. Her şey gibi. Sen kendi içinde yaşadıklarından bir şekilde davranıyorsun. Ben ancak Lara'nn bu bana yaptıkları beni üzüyor dersem, böyle yapmamalı filan dersem üzülürüm. İnsanın yaşadığı her şeyin sorumluluğu kendindedir yavrum ama insan bu sorumluluğu almak istemediği için hep
onun yüzünden masalına inanmayı seçer. Neyse, merak etme.Ben, beni üzenin sen olmadığını biliyorum."
"Ya kim peki?" Kafam karıştı, ne diyor bu adam?
"Benim inançlarim, Lara."
"Biz her zaman en iyiyi sunmaya çalışalım yaşama, oğlum. Hep artı ne katabiliriz diye bakalim. O umursar, umursamaz.
Bizim vazifemiz ne? Kendimizin en iyi halini, kendimizden en iyi olanı sunmak. Ben ne yapabilirim, demek önemli. Sen yap. Sevsin sevmesin karşındaki, hayrını görsün ya da görmesin. Sen yap. Ne demişler? Kul bilmezse Hak bilir kıymetini."