Sevgi acı verebilir ama sevgisizlik ruhu öldürür.
Kaçtığın şey, seni yaralayan değil; sana hâlâ yaşadığını hatırlatandır.
Aslında hikayemizin merkezinde kediler yok diyebiliriz. Adam birini kaybediyor → acıya dayanamayınca sevgiyi ve sevmeyi bırakıyor → ama sevgisizliğin kendisi çok daha derin bir boşluk yaratıyor. Bazı insanların duygu dünyasını bir miktar anlayabilmek için güzel bir deneyim denetlenmes denebilir. Psikolojide tabiki genel geçer şeylere yer yoktur ama bu hikaye de de olayların insan ruhundaki etkilerine bir nebze olsun dokunulabilir.
Biraz karışık bir romandı. Başta tatlı bir komşuluk hikayesi beklerken, yazar sizi hemen bir cinayetle karşılıyor; sonra da sayfalar ilerledikçe, minicik bir yerde bir kase aşureyi gerçekten bir komşuya gönderip hikayeyi korkunç bir trajediyle bitiriyor. Hem aradığımı bulamadım sanırım, hem de kurgu oldukça dağınıktı, oradan oraya atlıyordu. Açıkçası, çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim maalesef.