melisa
@melben
Oldukça cahilimdir ama epey okurum.
Tartuffe tam bir riyakârlık dersi: dışarıda dindar görünüp içerde bambaşka planlar çeviren birini hicveder. Tartuffe, Orgon’un evine “imanlı biri” gibi yerleşip, ailesinin huzurunu, parasını, kızını kapmak ister — ama sonunda maskesi düşer .
Bugün de bazı yerlerde, “çok dindarım, çok milliyetçiyim” diye başlayan ama aslında hep kendi çıkarını düşünenler var. O kadar benziyor ki, bazen “neden Tartuffe'ler sahiden bitmedi?” diye insan düşünmeden edemiyor :) Tartuffe, bize diyor ki: dışa değil, içe bak; laf çok, iş yoksa dikkat et!
Günün anlam ve önemiyle birlikte okuması keyifliydi. Aynı sonu Tartuffe'nin Türkiye şubesi içinde diliyorum
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Biraz karışık ama duygusu güçlü bir kitap. Her bölümde başka bir insanın hikâyesini okuyorsun ve bu insanlar bir şekilde birbirine bağlanıyor. Ama o bağlantılar hemen anlaşılmıyor, dikkatli okumazsan kim kimdi, ne olmuştu diye kafan karışabiliyor.
Kitapta çok fazla karakter var ama hepsinin içinde bir hüzün var gibi. Kaybetmiş, özlemiş, beklemiş insanlar… O yüzden bazı yerlerde insanın içini burkuyor. Ama dili sade ve bazı cümleler çok etkileyici.
Eğer çok olaylı ve kolay ilerleyen hikâyeleri seviyorsanız sizi biraz zorlayabilir. Ama sabırla okursanız sonunda güzel bir his bırakıyor. Çünkü aslında anlatmak istediği şu: Hayat karmaşık, eksik ve bazen çok sessiz. Ama işte… dünya bu kadar.
Hikayemiz, fakir ve çaresiz bir adamın yaptığı hırsızlıktan dolayı pişmanlık duymasını anlatıyor. İnsanların hata yapsa bile içinde iyilik taşıyabileceğini gösteriyor. Biz, hırsızın arsızına alışık olduğumuz için bana biraz basit geldi. 4 puanı Dostoyevski'ye verdim hikayeye puanım 4 :)
