Bir anda kendimi bana ait olmayan bir sırrın ortasında bulmuş gibi hissettim. Ne tam anlayabildiğim ne de görmezden gelebildiğim bir şeyler var, içimi sıkıştıran, adını koyamadığım bir rahatsızlık. Neden bütün klasikler böyle hissettiriyor? Her okuduyup bitirdiğimde “Bunu okumak istiyor muydum?” “Bunu hissetmek zorunda mıydım?” diye düşünmeden edemiyorum