Melek

Melek
@melek_2001
Duygusal olarak hissettiğimiz acıyı ifade ettiğimizde ve sevdiklerimizle paylaştığımızda daha çok canımızın yanacağını düşünürüz. Aslında, tam aksi doğrudur. Living Like You Mean It- Ronald Frederick (sf 138)
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Keder girmesin diye ördüğümüz duvarlar neşeyi de dışarda bırakıyor. Living Like You Mean It- Ronald Frederick (sf 120)
Alıntı
Duygularını kabul etmek aileni suçlamak demek değildir. Kendi gerçeğini tanımak ve ona saygı göstermektir. Living Like You Mean It- Ronald Frederick (sf 82)
Alıntı
Ailen duygularına nasıl tepki veriyordu?
Genellikle duygularına karşı açık, özenli ve duyarlılar mıydı? Duygularını gösterdiğinde rahatsız ya da kaygılı olurlar mıydı? Duygularını gösterdiğinde sessizliğe gömülürler miydi? Duygularına dikkat ederler miydi yoksa görmezden mi gelirlerdi? Duygularını kişisel olarak mı algılarlardı? Herhangi bir şekilde utandırırlar mıydı ya da seni uyarırlar mıydı? Duygularını hissetmemen gerektiğini söylerler miydi? Duygularını gösterdiğin için seni cezalandırırlar mıydı? Duygularına karşı tepkileri öngörülebilir miydi? Duygularını gösterme konusunda güvende hisseder miydin? Living Like You Mean It- Ronald Frederick (sf 81)
Psikoloji
Ailenizdeki insanlar duygularıyla nasıl baş ediyordu?
Açıkça ifade ediyorlar mıydı? Duygulara gelince ketum mu davranıyorlardı? Bazı duygular kabul edilebilir bazıları kabul edilemez miydi? Mutlu olmak normal, öfkelenmek ya da üzülmek kabul edilemez miydi(ya da tam tersi)? Öfkelerini açıkça ifade ederler miydi? Yoksa öfkelerini içinde biriktirip bir noktada patlarlar mıydı? Sevgilerini açıkça ifade edip gösterirler miydi? Kayıpları ile ilgili yaslarını saklarlar mıydı? Bazıları için duyguları hissetmek normal diğerleri için anormal miydi? Living Like You Mean It- Ronald Frederick (sf 80)
Psikoloji