“Çünkü doğru insan yok, yanılsamalar uçup gidiyor ama ben onu seviyorum ve bu başka bir şey. Birini sevdiğin zaman, onunla ilgili bir şey duyduğunda ya da onu gördüğünde kalbin daima küt küt atar. Bana göre her şey geçicidir; sevgi hariç.”
“… sadece çocuk sadece çocuk için yaşıyordum. Artık benim için ne yakında ne uzakta hiç kimse yoktu. İnsan bu kadar çok sevmemeli, kimseyi bu kadar çok sevmemeli, kendi çocuğunu bile. Her sevgi had safhaya varmış bir bencilliktir.