nuyageva

nuyageva
@melendayz
oblomov
27
bazen oturup saatlerce konuşup anlatmak istiyorum bir yabancıya ya da uzun süre önce bıraktığım artık yabancı olan sana
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
27
anladım ki uzun süren hiçbir şey yokmuş. uzun süren tek şey ölümünü bekleyen bir yaşam. aşk, başarı, ün, zenginlik... sadece zamanı olan sınavlarımız.
18
başarıyorsun, başarıyoruz
18.12.23
Birinin beni dinlemesini o kadar çok istemiştim ki dinleyenin beni anlayıp anlamayacağına dikkat etmemiştim. O kadar duyulmamıştım ki kendime saklıyordum, kendimi dinlemediğim zamanlar. Ama şimdilerde hem kendimi dinledim hem de dinlenilmeyi, fark edilmeyi istedim esasen. Anlaşılıp anlaşılmadığıma da dikkat etseymişim pekâlâ iyi olurmuş. Anlaşılmamışım. Bahsini ettiğim şeyler hayatımın en büyük parçalarıdır hem de un ufak şeylerdir. En büyük parçalar daha görünür bilinir kaba taslak bahsedilir ya hani. Un ufaklar en incesidir o büyük parçanın en küçüldüğü noktadır. En küçükten başladım işte anlatmaya bazen ortası, ben de karıştırıyorum ya artık kendime bile anlatamıyorum. Anlatamayınca unutuyorum anılar siliniyor bir zaman sonra. Ama ben anlattım ya sana ona birine işte. Neyime yaradı ki? Ne faydasını gördüm anlatmanın? Rahatladım mı? Hayır. Beni anladınız mı? Hayır. Üzüldünüz belki de acıdınız hatta şükrettiniz halinize. Ben bunları istemedim ki. İnsan kendi hayatını açınca bile kendi istediğini alamıyor karşılığında. Ben de hayatımı başkalarının eline vererek kirlettim işte. Dinledin beni duydun mu? Duyduysan bir önemi oldu mu? Neden çektiğim bunca kederin, acının bir karşılığı yok sizin için. Güçlü olmak istemedim ama oldum duyabilirdim. Başardın, diyebilirdin. Artık yanındayım, denilebilirdi. Neden geçmiş umursanmasın ki. Geçmiş şimdiki ve gelecekteki bizin temeliyse hayatımdan bahsettiğim insanların buna daha çok önem vermesi gerekmez mi? Yaşadıklarıma önem verilmesi gerekmez mi? O bunu bunu yaşadı bahanesini arzulamıyorum istemiyorum, "o bunu yaşadı, bunu geçirdi, içinde yarası var, üzüntüsü, sakladığı var.." İşte önemsenmek. Bir insana önem ve değer vereceksem yaşadıklarını dinlemeye özen gösteririm. Geçmişine önem veririm. Beni, hayatımı tanımak istemiş bundan
Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor.