Habille Kabil hikayesini bilmeyeniniz yoktur.Kötülük insanın kendini Tanrıya beğendirmek istemesi ile başladı, beni beğen tanrım, kardeşimi değil, beni beğen. Dincilik ve diğer iyi gibi görünen şeyler kötülüğü gizleyen perdeler sadece. güzel görünüşlü zehirli bitkiler gibiler. yeryüzünde sonsuz bir kötülük var ve insan var oldukça bitmeyecek.”
bencilliğin kör halidir kötülük.
Sınır tanımadan, karşısındakinin yerine kendini koymadan, düşünmeden sadece kendi isteklerini dinleyen,haklı olmasa dahi kural tanimayan günümüz insanının çıkarcı ruhudur.. Kendine dışardan bakamamanın, ne olduğunu, kim olduğunu bilememenin kara cahilliği, sadece kendi isteklerini önemseyen bir egonun açıkta dolaşması halidir.
Sahte peygamberi bol, maskeleri sokakta beleş dağıtılan, rolden role giren, kimi zaman merhamet dolu bakışların,oruçlu olduğunu iddia eden leş agızların içine saklanmış kötülük heryerde..
Elmanın doğası nasıl yere düşmekse, "kötüler"in de doğası ne yapıyorlarsa onu yapmalarıdır belkide.Bu bakış açısı onları günahsız kılar gibi görünse de aynı bakış açısı, kötüleri beton kutulara hapsetmeyi seven biz "iyi "insanoğlunu da günahsız kılar.