“İnsanlar hayatından birçok şeyden vazgeçer,” dedi. “Ama vazgeçilen olmak her zaman daha zordur. Sen hep vazgeçilen oldun, Koza.”
“Ve vazgeçilenler aslında güvenilmeyenlerdir,” diye devam etti Yankı. “Arkanı döndüğün kişidir, sırtını bıçaklamasını beklersin ve o bıçaklar. Söyle, vazgeçilmek mi daha acıydı, güvenilmemek mi?”
Küçük bir çocuğun güvenini kırmak, bir camı kırmak kadar basit değildi çünkü çocuklar, hayata güvenerek başlardı, insanlara inanarak ilerlerdi. defalarca güvenleri boşa çıksa da umursamazlardı.