Kalbimin çatışması var
Kalbimin derinliklerinde
Bir taraf diyor ki bırak o yârı
Bir taraf diyor ki bırakma.
Kalbim ufacık bir gümüş bir kap gibi duruyor avcunun için de o yârin
Hayat verenin kendi elleri olduğunu unutsa,
bir çırpıda öldürüp atacak beni
sonsuz derin karanlıklara
Öyle işte çok sevdim ,ve hala daha seviyorum
Onu gördüğüm de, birden kararıyor gözlerim
kalbim benim olmaktan çıkıp
O yârin meskenine zuhûr ediyor.
Birden aydınlaşıyor ruhum,kalbim
Sanki vahyin, nuru vuruyor gönlümün derinliklerin de, onu görünce
Apaydı bir huzur kaplıyor
sersem ve bitap olan gönlüme.
Öyle işte çok seviyorum.
Gezdiği her nokta, oturduğu her masa, baktığı her nesne
anlam buluyor onun fiilleriyle.
Oturuyor bir tarafa, tüm sevmelere, tüm sevdalara inat oracıkta oturuyor.
Ve ben yine seviyorum onu... Kalbimin en derinlerin de.
Uçsuz bucaksız ,Keșfedilmeyen gönül suyum.
Sonra birden bakıyor.
içimin derinliklerine işleyen bıçak gibi bakışlarıyla
Ve inan ben hala onu seviyorum..
Sonra birden aklıma bir şiirin dizeleri geliyor.
Ben eskimeyen tek güzelliği sende gördüm
Sende buldum erişilmez hazları
Yanında sıyrıldım korkulardan, yalanlardan
Duyguların en ölmezini sende duydum