Melih Cilgin
@melihcilgin
İnsanoğlu, kendinden başka hiçbir yaratığın çıkarını gözetmez.
İnsanların neden uyuşturucu kullandıklarını anlamaya başlıyorum. Çünkü zamanın sınırlı olduğu, kanunlar ve emirlerle dolu ve mülkiyete dayalı bu dünyada insanların yaşayabilecekleri tek gerçek kişisel macera bu. Sadece uyuşturucu ve ölümde yeni bir şeyler tecrübe etme şansına sahibiz ve malesef ölümün hakimiyeti fazla kuvvetli.
Geleceğe güvenmiyor oluşumuz, geçmişten kopmamızı zorlaştırır.
Eğer kimse izlemiyorsa herhangi bir şey yapmanın çok anlamsız olduğunun farkına varıyor insan.
Çarmıha gerilme sırasında izleyici sayısı düşük olsaydı, olayı başka bir zamana ertelerler miydi, diye düşünmeden edemiyorum.
Ormandaki bir ağacın devrilişini kimsenin duymaması gibi, İsa’nın çektiği acılara da kimse şahit olmasaydı kurtulur muyduk?
İnsanlar hayatlarının kurtarılmasını istemiyorlar. Sorunlarının çözülmesini istemiyor. Dramlarının. Önemsiz meselelerinin. Hikayelerinin çözümlenmesini, pisliklerinin temizlenmesini istemiyorlar. Çünkü geriye ne kalacağını biliyorlar. Büyük ve korkunç bir bilinmeyen.