Ama aşk yolculuğundan vazgeçmedi. Çünkü biliyordu ki aşk insanı yakar ama yanmak da ruhu olgunlaştırır. Bu yüzden "Hamdım, piştim, yandım!" demiştir Mevlana aşk yolunu yürürken.
"Aradığın şeyi okuyarak bulamazsın. Onu ancak kalbinle bulursun. Dünyadaki bütün kitaplar, bütün hesaplar aklın bir oyunudur sadece. İnsan aklının oyunu... Bütün bu kelimeler, sözler, laflar sevginin yerini tutmaz. Okuyarak öğreneceksindir belki ama ancak aşkla anlayacaksın."
Onun dökülen bunca kandan sonra katılaşmış ruhunu, korkunç karakterini, dünyada hiçbir şeyin böyle çökertebileceği ya da yüceltebileceği düşünülemezdi.