melike
@melikee45
11 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Çocukluğum,
Maksim Gorki’nin benzerine rastlayamayacağınız türden, çağ ötesi bir başyapıt.
Sevgi, şevkat, merhamet gibi yüce duyguların yanında; acının, hüznün de evrensel olduğunu hatırlatıyor bizlere.. Ortak duyguları paylaştırıyor yüreklemize bir bir..
Belki de, çok şey bilip de susmanın ağırlığını yaşatan hislerimizin, kıyılarına vurarak gün yüzüne çıkarıyor içimizde bastırdığımız ne varsa..
Sayfaların arasında kâh gülüyor kâh ağlıyorsunuz.. Kendiliğinizden bürünüveriyorsunız o çocuğa.. O çocuğun hüznüne,acılarına,sevincine dönüşüyorsunuz..
Aynı zamanda,
Dönemin Rusya’sını, Rus aile yapısını, bir ev ve o eve tanıklık eden; ölümler, miras kavgaları, çıkarları yüzünden yeryüzünü birbirinin ayakları altından çekip alan insanların arenası.. Bitmek bilmez bir iktidar mücadelesi ve bütün bunlara çaresizce ortak olan bir yaşamın öyküsü.. Çocuk olmanın çaresizliği, hiç birşey yapamamanın ve her geçen günün bir öncekini arattığı bir manzara.. Küçük Aleksey’in dedesi tarafından uğradığı akıl almaz şiddet!. Fizyolojik bir yıkım olmanın çok ötesinde, psikolojik ve ruhsal bir kıyım..
Belki de onun en şanslı yanı; bu talihsiz yaşamın seyrini değiştirecek, sevgiyi düstur edinmiş bir anneanneye sahip olmak.. Okurken bile hissedeceksiniz o sıcacık şevkat kokusunu..
Bu kitaptaki herkes , psikolojik ve sosyolojik olarak incelenmesi gereken bir vaka. Ve her olay ince ,derin anlam katmanları içeriyor.. Her satır düşünmeye ve sorgulamaya sevkediyor zihinlerimizi..
Kendine has ayırt edici bir üslubu ve sağlam bir içeriği var. Ne zaman bittiğini bile anlamayacağınız, tekrar tekrar okumak isteyeceğiniz bir kitap..Israrla öneriyorum.. ;)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Jonathan Swift'in "Açlık ve gurur, hiçbir zaman bağdaşamaz." sözüyle büyük çelişki yaşayan eser. Okuduğunuzda açlıkla beraber iliklerinize kadar hissettiğiniz bir başka duygu da gurur. O müthiş açlığına rağmen gösterdiği gurur tablosu bir süre sonra yapmacık gelmeye başladı ne yalan söyleyeyim. Anlatım çok samimiydi. Üzerinde çevirmenin de bolca hakkı olduğunu düşündüğüm bazı deyim ve cümleler çok etkiledi beni. "..dolu beynimi sağmak", "..dövülecek nice demirlerim vardı ocakta.", " okşayıp nazlamak", "Kendimden uzakta olmanın sefasını sürüyordum.", "..aklıma sığdıramıyordum karanlığı.", "Beynimdeki zekayı açlıklara akıtmıştım!" gibi... Bir de nedense kitapta en beğendiğim yer, sonu oldu. Başka türlü bir son yakışmazdı sanki. Gururunu yazarlığına tercih edişi ve açlığını bir gemiyle terk edişi manidar.
"Bu zaman namussuz zamanı. Kimse doğruluk üzere iş görmüyor. Doğru adamı hiçbir işin başına geçirmiyorlar." Neyse 19 yaşına gelip neredeyse ilk kez bir Aziz Nesin kitabı okumak utanç verici olsa da, zira kendi milletimden olan bu yazarın kitapları 16 dile çevrilmiş ve ben Muzaffer Izgü (özlemle, ruhu şad olsun) ile mizah anlayışları bu kadar benzerken nasıl bu kadar gecikirim Aziz Nesin'e bilmem! Neyse geç olsun güç olmasın. Zübük kitabına gelince, anlatılanlar pek çok kişiyi derinden sarsmış. Neden, doğrusu anlayamadım. Kitapta anlatılanlar ile bugün çevreme baktığımda gördüklerim bu kadar benzerken okurlar neye şaşırıyor? Şöyle bir konuşmasını dinlemiştim Aziz Nesin'in, bu milletin %60'ı aptaldır dedikten sonra bir tv programında karşısındaki adam aynen şöyle diyor: -Siz bu millete aptal dediniz, ama bu millet ne şanlı ne alçakgönüllü bir millet ki sizi multi milyarder yaptı Aziz Nesin ise şöyle cevap veriyor: -Ben onlara aptal dediğim halde onlar beni mutli milyarder yapıyorsa bu onların aptallığını ispatlar. Şimdi bu noktada herkesin bu lafı üzerine alınmasını ya da kitapta geçen Zübük karakterine kanacak kadar aptal olduğunu sanmasını anlamıyorum. Zira ben Zübük ile aynı köyde yaşasaydım, kitaptaki köylüler gibi yapmazdım. Neden herkes kendini %60'lık kısımda görüyor, niye herkes aptal olmadığını kanıtlamaya bu kadar hevesli? Bu Zübük denen insanları biz kaldıracağız ortadan, okuyarak, çalışarak onların bizi kandırmasını türlü oyunlarla kendilerini değerli biriymiş gibi göstermelerini biz engelleyeceğiz. Şimdi bakıyorum da keşke Zübükzade Ibraam Bey'in köyüne giden Almanca öğretmeni ben olsaydım. Olduğunuz yeri güzelleştirin, oradan kaçmaya çalışmak yerine. Türkiye, bize emanet, hükümetten siyasilerden önce bize, biz gençlere! "Açtığın yolda, göstediğin hedefe..."
