gürkan evde, “ne güzel konuşuyordun o edebiyatçılarla, çok eğlendin ama bu gece, değil mi?” diyor. “evet gürkan, çok eğlendim.”
eğlendim gerçekten...
bir cam kavanozda yaşamışlığımla, beynimin içindeki tüm güzel hayallerle, o hayallerin yıkılışındaki şaşkınlığımla... kendi kendime çok güzel eğlendim.
“bu tür bir sevgi aklıselimin ve istatistiklerin ürünü değil. öylesine geliyor -neredendir bilinmez- ve kendini açıklayamıyor. ve zaten açıklamasına da gerek yok.”