mişenka
@meliotaee
1 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
zaman beni kötü biri yaptı. acı içinde çektiğim nefesleri acı içinde verdim. üçe kadar sayma kuralını çiğnedim. kendime sürekli bir başkası olmam gerekti. oldum. yalnızlığı düşünmemek için bir nefes bazen. bazen gitmemek için bir neden oldum. teselli cümleleri bilmediğimden sustum. sımsıkı tuttum ellerimi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
küçükken bir çift gözle ağız çizdiğim duvarları büyüyünce yıkmak istedim. küçüktüm, kimsem yoktu ve duvarlar konuşmuyordu. büyüdüm, kimsem yok ve duvarlar konuşmuyor.
çocukken çizgi oyunlarında dışlanmanın hüznüne şimdi, yalnızlık, diyorum. çocuk değilim belki ama hâlâ çizgileri düz çizemiyorum. bu sefer sayfaya değil hayatıma taşıyor eğriler. çocuklar değil de içine sığamadığım doğrular dışlıyor beni. çocuk değilim ama bacaklarım hâlâ sıska, elbisem kirli. kimsem yok diye satranç takımımı kaybetmek istiyorum hatta. çocuk değilim ama kalbimde topaklanmış sessizlik çocuk gibi hissettiriyor. şu sessizlikle örtülü çocuk kalbimi hâlâ çocuk hissetmek çok yoruyor. ben artık yenilip oyundan çıkmak ve bir köşede dinlenmek istiyorum.
Tanrının eli üstünden çekilmişti küçüğün; gidecek yeri yoktu, başını sokacak sıcak bir evi de yoktu ama tüm sokaklar onundu... Yetim ve öksüz kaldı caddelerde, sokaklarda... Ama öğrenmişti küçük, kimseden yardım beklememeyi... Tanrı bile çekmişti şefkatini üstünden, kalmıştı tek başına günahlarıyla ankarada.
neden bilmiyorum. bazı zamanlar, kalbim göğüs kafesime sığmakta zorlanıyor. aldığım her nefes işkence. ellerim titriyor. düşünmek istemediğim binlerce kelime kafamın içinde dolanıyor. nefes al diyorum kendi kendime, nefes al. her şey geçecek ve iyi olacaksın. ama bugün cumartesi. hiçbir şey geçmiyor. sırt üstü uzanmış tavan ile bakışıyorum şimdi. duvarların benden sıkıldığı saatlerdeyim. iyi hissettirmiyor.