mişenka
@meliotaee
1 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
önümdeki boş kağıda baktım. şu an fazlasıyla temiz duruyordu. birazdan bu kağıda birkaç yaşanmışlığı yazacağımı düşününce kendimi bir katil gibi hissediyordum. çünkü temiz bir beyazlığı kırık bir siyaha boyamak, cinayettir benim fikrimce. sonra hiçbir çizik atmadan buruşturdum kağıdı. buruşturmam yazacaklarımdan daha temiz ve acısız bir ölümdü kağıt için.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
yine oldu. boğuluyor gibi hissetmek değil, boğulmak. boğuldum. suyun ve buharın içinde yeniden boğuldum. nefes aldım, almaya çalıştım. ıslak bedenimi attım odama, aynanın karşısında hafif yeşil, mor ve mavi karışık morlaşma. gözüme takıldı bir süre inceledim. ta ki; gözlerim kararıp, kulaklarım çınlayana kadar. tutunacak bir yer de yok tutunayım. düştüm, direndim ama olmadı. gözlerim açıktı fakat etraf yine karanlık. ilk olduğunda öldüğümü düşünmüştüm. ilk olduğunda on dört yaşındaydım, korkmuştum, titriyordum. ayakta donmuş ve baygın vaziyetteydim, ta-ki genç bir kadın dokunana kadar. yere yığılmış bedenim. ne yapacağını bilememiş, cebindeki şekeri ağzıma vermiş. sonrası hastanedeyim. zamanla çoğaldı, şimdi donmuyor bedenim. sadece kararıyor görüşüm, çınlıyor kulaklarım, titriyor bacaklarım ve ben o an üzerim giyinik diye şükürler ediyorum. ne vakit olacağı belli olmuyor. kansızım, ondandır. yorgunum yine aynı sebepten.
her şeyin ağırlığı altında eziliyorum. hiçbir şeye engel olamıyorum. sorun değil aslında, alışırım ben bir şekilde. ama bazen de tükeniyorum işte, devam edemiyorum. yaşamak, nefes almak bile çok ağır geliyor.