Mel
@meliqee
Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bu günlerde.
Fırat Üniversitesi ABM
Malatya
15 Eylül
54 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
"Gelecekse beklenen,
beklemek güzeldir.
Özleyecekse özlenen,
özlemek güzeldir.
Ve sevecekse sevilen,
o hayat her şeye bedeldir."
Özdemir Asaf
Özdemir AsafReklam
6 Şubat 2023
Çocukluğumu, gençliğimi, sokaklarında düşüp kalktığım, kaldırımlarına çöküp ağladığım, çok sevildiğim bazen reddedildiğim, büyüdüğüm yeri evimi, memleketim olan Malatya'yı kaybettim ben. Her şeyi geride bırakıp gitmek zorunda bırakıldım. Şimdiyse bilmediğim bir şehrin bilmediğim sokaklarında geziyorum. Yaşanılan bu çaresizliğin ateşini yüreğimden taşıp gelen yaşlar söndüremiyor aksine her damla gözyaşı o alevi harlıyor. Kimine göre az olsa da 19 yılımı verdiğim memleketimin her yanı yıkık dökük tıpkı bizim gibi..
O deprem anını, sonrasında yaşanılanları unutmamız da alışmamız da mümkün değil bizim için. Ateş başında bekleyen ayakkabısız çocukları, yürüyemeyen dışarı çıkamayıp yardım isteyen yaşlıları, korkudan atılan çığlıkları en önemlisi de sevdiklerimizi kaybetme korkusunu unutamayız.
Dedim ya ben 19 yaşında bir genç kızım, ben bu yaşımda çok fazla acı, keder gördüm. Ben bu yaşımda çaresizliği iliklerime kadar hissettim. O kadar kayıp verdik ki hayatta olduğuma sevinemedim, su içmek bir şeyler yemek istemedim.
Yine sokaklarında yürürken gülüp eğleneceğiz, belki ağlayacağız, aşık olup seveceğiz sevileceğiz belki.. Her semtinde bir anım bir yaşanmışlığım vardı memleketim şimdiyse yitip giden yıkılıp düşen her yerine kendi ömrümü gömdüm..
Her şeye rağmen yine de bulunmaz eşin, geri döneceğim Malatyam.
//günümüz dünlerine
"Mesela ben çok gülerdim, çok konuşur, saatlerce aynı konudan bahsedebilirdim. Ama bir şeyler oldu sonra, gerçi bir şeyler hep oluyordu ama ben geç fark ettim işte bazı konuları aşamadım, bazı şarkıları susturamadım, bazı cümleleri unutamadım ve kalbimi yaşanmışlıklardan arındıramadım. Birileri uzun uzun bir şeyler anlatıp durdu ama cevap veremedim hiçbirine. Çok sevdim herkesi ama kimsenin sevdiği olamadım. Çok şey sayıkladım kimse anlamaya çalışmadı. Sonra sustum, hep öyle olur ya zaten."
//yarım kalan dünlereDuygu ve Düşünce
Tutunduğun, ağladığın omzum ağrı içinde şimdi. Dünyanın yükü var üzerinde öpmeye doyamadığım yüzün yerine kırdığın, yıktığın, mahvettiğin her şey bir aşkın içinde yavaş yavaş ölüyor. "Yapamadım, başaramadım" demek her ihanetten kolay geliyor. Affetmek ağır geliyor ama kaybetmek daha ağır. Yarım kalmayı biliyor muyuz biz? Yarımızı gecede bırakmayı, geceyi yarım bırakmayı, kalmayan yarını dünde unutmayı? Hiç mi yarım kalmayacağız sandık? Biz bizi delirttik. Çok sevdik büyük yenildik. Kalbimizi gömdük sessizce biz. Kendimizden vazgeçtiğimizi hissettirince aşk, üstüne özgürlüğümüzü attık toprak niyetine. Doğruları, yanlışları, söylenenleri, yarım kalanları...
Hep ölçtük biz. Aşkımızı neyle tarttık? Kaç kilo çekermiş yalnızlık sahi? Kaç damla gözyaşına bedelmiş sayabildin mi? Kaç defa kırıldı kalbimiz? Kaç defa kalbimizin tam üzerine yazdığımız şiirleri yırtıp attık? Kim topladı eksik parçaları? Kırılmış aşklar hangimizin ellerini kesti? Şimdi senin mi avuçların kan içinde benim mi, bilmem... Hangi şarkı anlatıyor bu korkuları? Hangi şiir saklıyor bu pişmanlıkları? Yazmak mı öldürüyor beni, anlaşılmamak mı? Bitmeyen şarkılarda aklına düştüğümde mi ağlıyorsun sen de, mesafelere güvendiğinde mi?
Mesafelerin yalnızlığı, mısraları sessizliği kalıyor şimdi bana.