Melisa
@melisaltintas0
Unutulmayacak bir hikaye tattım …
Azdahak benim için yalnızca bir kitap değil, aynı zamanda derin bir yolculuk oldu. Okumaya başladığım andan itibaren hikâyenin atmosferi beni içine çekti ve sayfalar ilerledikçe kendimi hem olayların içinde hem de karakterin duygularında buldum.
İskerder Pala’nın ilk okuduğum kitabı Azdahak oldu .Yıllar önce bir yerde elime bir kitabı geçmişti ve o kadar bilmediğim kelimeler vardı ki ne kadar ağır bir dil okuyamam diyip bırakmıştım . Azdahak için öyle başlamadım bilmediğim her kelimeyi araştırdım çünkü hikaye beni içine çekti kitabı elimden bırakamadım bir deftere notlar aldım . Karakterleri araştırdım konuya hakimiyetimi daha çok sağladım ve artık İskender Pala benim için ağır dilli bir yazar olmaktan çıkıp akıcı düşündürücü , şiirsel bir yazar haline geldi .
Karanlık , gizem ve ağır bir hava . Bunların hepsi kitaba daha çok bağlıyor .
Aynı zamanda mitolojik bir çok bilgi sahibi olup araştırmalar yaptım daha çok ilgimi çekti daha çok daldım içine . Mitoloji ve psikolojik derinlik bir arada .
Benim için Azdahak kesinlikle unutamayacağım kitaplardan biri oldu. Etkisinin uzun süre benimle kalacağını hissediyorum. Eğer hem düşündüren hem de duygusal olarak etkileyen bir okuma arıyorsanız, bu kitap kesinlikle şans vermeye değer.
Ve kitabı elinizde gezdirdiğiniz yerlerde mutlaka isminden dolayı herkesin dikkatini çekiyor ve insanlar arka kapağını okumaya dalıyor :) şimdiden iyi okumalar çok güzel vakit geçireceksiniz ….
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsana bu kadar da olmaz dedirten cinsten . Bazı sayfalarda sinirden kitabı kapatıp okumayı reddettim . Orhan Kemal o kadar akıcı içimize işleyen bir kitap yazmış ki bize toplum baskısının ne demek olduğu neler yaptığını gösteriyor . Bir kadının ruhuyla bedeniyle çürümesi ancak böyle anlatılırdı . Kendi istediği gibi değilde etraf ne söyler ne der baskısıyla hayat yaşayan insanlar hiçte uzak gelmedi hala günümüzde olağan durumların olduğunu bilmek acı verici . Uzun uzadıya Nazan’ı düşündüm hep onun yerinde daha farklı tepkiler üzerinde yoğunlaştım sonra yaşanılan ortamın böyle davranışlara böyle suskunluklara kapılmanın gereksinim olarak dayattığını kabullendim . Sessiz kalmış her kadının kendinden bir parça bulacağı yer yer Nazan kadar incinip üzüleceği bir eser .
Gece yarısı kütüphanesi bana keşkelerimi daha çok hatırlattı. Sade akıcı bir dil
kullanılması da kitabın hızlıca bitmesine olanak sağlıyor . Kitap bitinceye kadar Nora bütün pişmanlıklarını , keşkelerini yaşarken okuru da kendi keşkeleri içinde boğuşturuyor . Kitabın kapağının kapanmasıyla aklımdaki ben böyle bir kütüphanede olsaydım hangi zamana gitmek ister neyi yaşamak isterdim sorusuydu . Peki ya seçimlerimiz seçemediklerimizden daha doğruysa . Yaşadıklarımız ve keşkelerimiz arasında kalmak Araf gibi kitapta bize meselenin geçmiş değil yada keşkeler değil şimdiki hayatımızı doğruları ve yanlışlarıyla içten sevmemizin gerektiğini söylüyor . Bir tür kabulleniş ile içten gelen mutluluk . Peki mükemmel bir hayat mümkün mü ?
