"Asil insanların en neşeli zamanlarında bile bir hüzün vardır, daha düşük ruhlar ise en sefil zamanında bile neşelidir." İnsanların fazla gülmediği, kadınların çocukların evin erkeklerinin yanında yüksek sesle konuşamadığı, dede baba eve geldiği zaman arap şarkıları çalan radyonun kapatıldığı, alelacele yenilen yemek sırasında kimsenin konuşmadığı, neşesiz ve tatsız bir hayata çok uyan bir şiir bu.
Kitap ince ama çok derin bir hikaye.. Sizi ilk sayfadan son sayfaya hızlıca taşıyor çünkü oldukça merak ediyorsunuz. Livaneli hakkında söylenecek pek fazla söz yok, her kitabı mutlaka şans verilip okunmalı. Sayfaları çevirirken hem öğrendiğin hem de bu toprakların gerçekleriyle yüzleştiğin bir deneyim oluyor. Okunmalı.
Sanırım 10 puan verdiğim burada kaydım olan tek kitap. Erich Fromm her paragrafında bu adam gerçekten çok şey biliyoru hissettiriyor. Kitap dolu dolu ve sevgiyi çok yönlü bir biçimde ele alıyor. Sağlıklı bir sevgi anlayışı nasıl olur ve nasıl uygulanırı çok güzel özetlemiş. Bakış açısına ve çok yönlülüğüne hayran kalmamak imkansız. Ancak belirtmem gerekir ki bana göre kitabın yer yer ağır bir dili var bazı cümlelerin üzerine düşünmem hatta 3-5 defa aynı yeri okumam gerekti. İşin özünde psikoloji alanında bir kitap olduğunu da unutmamak gerek. Yine de her şeye rağmen çoğunlukla kolay anlaşılır bir kitap diyebilirim. Ara ara raftan alınıp tekrar okunulası ve hayata entegre edilesi bir kitap. Özetle ben çok sevdim❤️
Eğer birine "Seni seviyorum" diyebiliyorsam, "Sende herkesi seviyorum, seninle tüm dünyayı seviyorum, sende aynı zamanda kendimi de seviyorum" da diyebilmeliyim.