Melis Öniz
@melisoniz
Onu bir daha asla göremeyecektim. Beni bir daha göremeyecekti. Daha önce hiç biriyle ağlamamıştım. Biriyle birlikte, aynı anda. Yetişkin bir erkek gibi ağlıyordu, bir oğlan çocuğu gibi değil. İstediğini elde edememiş ya da hayal kırıklığına uğramış gibi değil, hayat acıymış gibi. Sanki yaraları iyileştirilmezmiş gibi. Yaralarını onun için iyileştirmek istedim.
“Senin sevgini her gün yeniden kazanmam gerekiyor, baba. Ve çoğu gün başarısız oluyorum.”
Bir an gezegende yalnızca ikimiz vardık,
etrafımızı saran sonsuz gökyüzü ve geçmiş ve gelecekle.
Gat beni tekrar öptü. “Burayı seviyorum,” dedi. “Adayı. Johnny ve Mirren’ı. Evleri ve okyanusun sesini. Seni.”
Birbirimize zayıflıklarımızı, korkularımızı ve kırılganlığımızı gösterebilmemiz büyülüydü.